| 
| 
— 293 — 
heid een karaktertrek; een sterkeren vijand gaan zij uit den 
weg tot zij hem onverwachts al slapende of in de paring 
kunnen overvallen; zulk een concurent blijft hun vijand. Alle 
tijdelijke vriendschap is slechts schijnbaar, slechts een list 
om later met te meer zekerheid hun slag te slaan. Treffend is 
hunne jaloezie, maar daarnaast ook hunne trouw. 
Helictis orientalis. HORSFIELD. 
Volgens HORSFIELD noemen de Javanen dit dier Nyentek. 
Ik heb den naam van dit dier laten schrijven door personen, 
die de Javaansche taal zeer goed kennen, en zij spelden 
Slentek; deze naam wordt gebruikt door de bewoners van het 
3 oda, volgens inlichtingen van den Heer SCHALLIG te 
Gangsiran. De bewoners van den Tengger noemen het 
Ik verzamelde twee exemplaren, een volwassen en een ander, 
nog jong dier, dat mij levend gebracht werd, maar spoedig 
stierf. Het jonge dier werd gevonden onder afgevallen bladeren 
in de koffietuinen; gedurende zijn gevangenschap dronk het 
melk en at het gekookte rijst. Het volwassen exemplaar 
werd binnenshuis door een Javaan ontdekt en gedood ; Inlanders 
beweren dan ook dat het een kippendief is. 
In één opzicht acht ik de beschrijving van HORSFIELD 
onvoldoende. 
Hij schrijft over den snuit van dit dier: ,Both jaws are 
of equal length; but a slight extension of the naked extremity 
of the snout gives to the upper jaw the appearance of projec- 
ting beyond the lower.” 
In deze beschrijving ontbreekt de vermelding van het feit, 
dat de snuit (the naked extremity of the snout) sterk opwaarts 
gebogen is, waardoor deze snuit evenals de nagels der voor- 
pooten ,are formed for perforating the ground.” 
Verder verdient het vermelding, dat het jonge dier zeer 
licht grijs-bruin is, het volwassene donker grijs-bruin. Maar 
behalve door dit verschil van tint was het volwassen dier 
nog door eene andere eigenaardigheid gekenmerkt: het toonde 
LV. 20k 
