— 314 — 
DURAND aga in zijn ,Genera phanerogamorum” van 1888 me ede, 
dat er op de wereld i n het geheel bekend zijn 100220 verschillende 
2 
o || 
n den en Archipel behooren, volgens deze Lijst, de Be 
vis. id globaal tot 1880 ges eslachten en 145 fam 
waarvan globaal 1715 geslachten met wildgroeiende soorten 
Nemen nu het cijfer 11.9 van Dvraxp aan als het gemid- 
deld aantal soorten E Phanerogamen-geslachten (welk cijfer echter 
naar mijne meening te hoog is), dan verkrijgen wij voor den Malei- 
schen Archipel het pes ej etal van ongeveer 22370 soorten 
van Phanerogamen. Berekenen wij que e As Ken uitgaande 
van de ,Handleiding voor de kennis der Flor . In die 
van Dr. J. G. Bor ERLAGE, dan komen wij tot e p en m. i. 
juister cijfer. 
Uit de soorten-overzichten van BOERLAGE's Handleiding blijkt 
namelijk, dat in den Maleischen Archipel van de familie der - Myrsi- 
10 geslachten, 118 soorten, en van die der Rubiaceai, met 96 
geslachten, 227 soorten voorkomen; dus per geslacht komen n in den 
_ voor 
t citer is echter m.i. te hoog als gemiddelde voor alle fami- 
liën van den Archipel. i „eind-gemiddelde” zal daarom een 
lager cijfer Hs ec de werkelijkheid overeenstemmen ; naar mijn 
schatting het e 
00 
B 
w 
B 
D 
N 
me 
CD 
& 
L i 
A 
E 
dą 
D 
5 
w 
B 
e 
B 
ET 
e 
un 
m 
m. 
= 
nu 
D 
N 
© 
B 
totaal aantal soorten (species) voor dit gebied op ruim 15000 
soorten (waarvan globaal 13000 wildgroeiend) geschat worden; een 
cijfer, dat het aantal voor den Archipel tot heden bekende wild- 
groelende — de ,boschflora” vormende — P anerogamen verre over- 
treft. Trouwens nog telkens err vele nieuwe soorten op dit 
gebied ontdekt. 
In den regel zijn alleen de belangrikste T 
genoemd o. a. van MIQUEL, BLUME, ZOLLINGER, e. 
De omvang van het begrip ,Maleischen Archipel” in deze 
Lijst is dezelfde als die van de, Flora van Nederlandsch-Indié” 
van MIQUEL en die van EEN 
Bij de samenstelling van deze „Lijst” is voor de Gymnosper- 
men en Monocotyledonen grootendeels ENGLER und PRANTL 
gevolgd. Aangezien in dit standaardwerk echter de Dicotyle- 
donen nog geen afgesloten geheel vormen, werden daarvoor 
hoofdzakelijk BENTHAw et HOOKER en BoERLAGE gevolgd. 
