Honda Ochotmsis phaenogama. 81 



Specimina nostra satis bene respondent iconi et doscriptioni Sal. rhamnifoliae in The 

 botany of Capt. Beechey's voyage tab. 26 exhibilis, minime autera diagnosi, qua Ledebour 

 (Fl. ross. III. p. 612) SM. rhamnifoliam suam distinxit. Planta nostra aeque atque Hookeri 

 gaudet ovariis glabris, in diagnosi Ledebouriana autern capsulae Sal. rhamnifoliae descri- 

 buntur tomentoso-villosae. Num Sal. rhamnifoliae Pall. ad speciem homonymam Lede- 

 bourii ve! potius ad speciem bomonymam Hookeri vel denique ad aliam aliquam speciem 

 pertineat, e descriptionibus Palbsii vel Gmelini permancis non elucet. Species commcmo- 

 rata Pallasii perpetuo dubia manebit. — Utrum Sal. TJva ursi Pursh. Fl. Amer. sept. IL 

 p. 610 a planta nostra differat necne, non dijudicatum relinquimus. 



(283) 10. Ssillx Mdeaasfs nob. ramis novelüs subsericeo-pubescentibus; foliis 

 (nondum prorsus evolutis) obiongis, utrinque angustatis, apice basique acutis, integerrimis, 

 utrinque viridibus, mox utrinque glabris; amentis sessilibus, foliis 2 caducis fultis; bracteis 

 fuscis, apice plerumque nigris, lanatis, persistentibus; ovariis breviter pedicellatis, serieeis; 

 pedicello glandulam vix superante; stylo medioeri; stigmatibus linearibus, elongatis, integris. 



Prope Udskoi 15 Jun. (foliis nondum prorsus evolutis, capsulis immaturis) decerpta est. 



Frutex, uti videtur, altior. Rami erecto- patentes, adultiores fusci, novelli primum 

 sericei, serius pubescentes. Folia (nondum prorsus evoluta, — folia prorsus evoluta in 

 speeiminibus nostris desunt) oblonga, 1 — iy 2 unciam longa, utrinque angustata, apice 

 basique acuta, integerrima, utrinque viridia, mox utrinque glabra; juniora sericea. Amenta 

 sessilia, prima juventute basi plerumque 2-foliata. Folia floralia (bracteae autt.) caduca, 

 minuta, foliis ramorum sterilium permulto minora. Bracteae (squamae autt.) fascae, apice 

 plerumque nigrae, lanatae, persistentes. Ovaria breviter pedicellata, sericea; pedicellus 

 ovariorum inferiorum glanduläre elongatam vix bis superans, superiorum eam subaequans. 

 Stylus medioeris, integer. Stigmata elongata, liiuaria, integra. 



Speciei hujus exemplaria nostra, etsi incompleta, egregie differunt ab omnibus Salicis 

 generis speciebus, quae nobis aecuratius innotuerint. Salix udensis habitu fortassis pro- 

 xime accedit ad formas quasdam Sal. phylieifoliae L. (Sal. arbusculae Wahlb.), quae 

 tarnen foliis subtus glaucis, plerumque senatis, ovariis longius pedicellatis, stigmatibus 

 bifidis facillime a specie nostra dislinguuntur. 



(2814) 11. §salix ©SsIosBgifolla nob. ramis novellis puberulis; foliis elongatis, 

 obiongis, utrinque angustatis, apice basique acutis, remote serrulatis., denique supra glabris, 

 subtus glaucis et ad nervum medium parce puberulis; amentis peduneulatis; peduneulo 

 foliato, gemmis destituto; bracteis (squamis) persistentibus, lanatis; ovariis subsessilibus, 

 serieeis; stylo elongato; stigmatibus bifidis. 



Ad sinum Ujakon 23 Aug. — 1 Sept. (foliis prorsus evolutis, jam fere emortuis, 

 capsulis dehissis) reperta est. 



Frutex fortasse altior. Rami erecto- patentes, adultiores e flavo fusci, novelli pube- 

 ruli. Folia ramorum superiora elongato- oblonga, i;/ 2 — 2 uncias longa, utrinque angu- 

 stata, apice basique acuta, — ramorum inferiora elliptico-oblonga, praeeipue basin versus 



MiJdendorff's Sibirische ßeise I. B. 2. TU. 11 



