( 490 ) 



Is nooit gehoord ! — Maer 't was de mode van dien tijd. 



Door misbruik wettig, scheon 't voor 't minst een eedle strijd 



Zijn' buerman openiijk naer de eeuwigheid te sturen. 



Daer lag iets ridderlijks in de aekligste avonturen 



Dier oude banjerdsj 't feit geschiedde stout en fier, 



Bij helder daglicht, met geheven helmvizier, 



En poëzij geurde uit den schoot der hoofdgebreken. 



Vooruitgang oefende ons in al die booze streken , 

 Doch zonder poëzij. Tôt kleiner schael verJSjnd , 

 Verkinderd en verlamd , in lijf en ziel vergrijnd , 

 Hoe we ons polîjstten aen beschaving en ons wreven , 

 De oude- Adam ging niet af : de mensch is mensch gebleven. 

 1 t Is waer, onze ondeugd praelt niet meer in 't open veld ; 

 Bij maegdontvoering plegen wij geen driest geweld, 

 Te viervoet in den zaêl , met dreigend staelgeflonker : 

 Voorzigtig knijpen wij de katjes in den donker, 

 Op wollen zokken, in 't geniep, als 't niemand ziet. 

 't Is waer, wij wagen ons aen stouten plonder niet; 

 Wij rooven niet in 't groot : wij stelen , wij ontfutselen 

 Het erf des naesten, door een harrewarrend knutselen 

 Van regt en onregt, en wij eignen ons zijn deel, 

 Het wetboek in de hand, bij nijdig pleitkrakeel. 

 't Baenstroopersambacht is voorzeker niet zoo veilig 

 Aïs vroegerj maer wij gaen ter Beurs : de Beurs is heilig! 

 Wij moorden 't ligehaem niet : wij wurgen thans de ziel; 

 Niet slaende in 't aengezigt, maer prikkende in den hiel, 

 Laeghartig, onverdacht, sluw in den rug gegrepen, 

 Hier met een slinkschen douw, en daer met valsche knepen. « 

 Z66 stappen wij vooruit! Zulk konterfeitsel bragt 

 Beschaving aen, van 'truw, rondborstig voorgeslacht! 

 Indien wij dit verval vooruitgang durven heeten , 

 Dan is het om er bij te huilen en te zweeten. 



'k Zwijg van regeerkunde en van hooge politiek. 

 Al maekt heur misselijk vertoog het harte ziek, 



