de Pecorum et Pachydcrmorum reliquiis fossilibus. 719 



crassitiei his intervallis suis excipientes; anterior laminarum paries ad 

 3^1in. adsurgit, posteriori contra in massam corticalem penitus im- 

 merso; versus anteriora autem clens iam satis usu detritus est et radices 

 offert maiores, quam versus basispartem posteriorem, ubi eaedem in 

 laminam utriusque marginis perbrevem constituendam abeunt; quo 

 quidem fit, ut altitudo totius dentis 4 poll. haud excedat. Laminae 

 vero omnes postrorsum spectant, margoque dentis exterior parum al- 

 tior est interiore; quod in E. probolete minus consuetum est. Sub- 

 stantia dentis universa albida est; massa vitrea semitransparens, albida, 

 corticalis vero omnino calcinata, alba ac friabilis. Servatur demum 

 in Nlusaeo nostro (Cat. No.4l) idem dens, eiusdem lateris, eodem 

 illo tamen parumper minor, ut adeo Elephantem hunc adhuc iunio- 

 rem fuisse verosimile sit; in ceteris plane illi similis est. 



§ 29. 



Iam vero alius dens Elephantis proholetis molaris (vide Cat. 

 Mus. No.3l) inferioris maxillae dextri lateris, e Lithuaniae loco in- 

 certo erutus, maxime meinorabilis est eo, quod tam conspicuae molis 

 dens inferior necdum visus sit, et proinde belluae enormem magnitu- 

 dinem testetur. Cuius tamen fragmenti rari mutilatio ulteriorem de- 

 scriptionem vix admittit. Latitudo 3 pollicum inde ab initio in distan- 

 tia 4 pollicum, ubi reliq.ua pars fracta deficit, enormem sane maxillam 

 indicat; laminae vitreae inter se et ab analogis aliis ad 3 — 4 lineas di- 

 stantes, medio suo vel in latere passim parumper incurvantur; in pa- 

 riete vero externo vix 3 lin. prominulae fimbriataeque, parum oblique 

 postrorsum conversae sunt. Ceterum dens nigri coloris extus, sed in- 

 tus exalbidus minusque friabilis videtur. 



Propter privam omnino conformationem, qua distinctam aliquam 

 speciem sistit, dentem hic recenseamus molarem (vide Cat. Mus. 

 No. 40) maxillae superioris dextri lateris anteriorem ac caducum 



