736 Ed. Eiciiwald, 



hac fortasse combustione plane destructum est; ex nonnullis tamen ve- 

 stigiis colligimus, id versus anteriora et superiora fuisse crassitudinis 

 4 fere pollicum, medioque loco attcnuatum, inferiore demum parte 

 fere duorum pollicum, quae vero omnia minus distincta sunt, quum 

 propter destructum septum eius quoque limites non bene cognoscan- 

 tur. Externus deinde ambitus medius utriusque alveoli tres fere pedes 

 tenet; anteriora versus certe minor est , in posterioribus tamen multo 

 maior. Extremi cuiusque alveoli latitudo in interiore cavo ultra 4 poll. 

 o lin., altitudo vero 5 poll. 8 lin. accedit, ut itaque dentem primorem 

 in tali enormi iam sub exordio alveolo maximum fuisse probabile sit; 

 exitus enim utriusque alveoli 5 poll. altus et totidem latus est. 



§ 42. 

 Ossa haec intermaxillaria fragmento maxillae superioris incum- 

 bunt ita, ut utriusque partis limites non cognoscantur; suturae enim 

 singulae iam plane disparuerunt ; belluamque grandaevae aetatis fuisse 

 perquam probabile est. Distinctae quoque speciei pertinuisse eadem 

 videtur; nam ossa intermaxillaria multo magis incurva sunt quam 

 Mastodontis gigantei *) illa, quae mollius deflexa adparent; quo 

 fit, ut in nostro Mastodonte Podolico illa ossa in media parte supe- 

 riore derepente ad imum flectantur ibidemque anteriora versus tumida 

 adpareant, unde a latere inspecta tanquam clunium formam prae se 

 ferunt, dum ipse supremus margo acutus in illam tumidam partem de- 

 formemconstruendamexcurrit; ab hoc quoque loco fossa, proboscidi 

 excipiendaeidonea, ima versus latior fit etplanior. Rarissimum au- 

 tem hoc fragmentum giganteae bestiae antediluvianae efFossum est in 



*) Noster quondam Bojanus molarem tenebat dentem superioris maxillae, decem 

 colliculis mammillaribus notatum, quem, prope urbem Podoliae Tultschin ef- 

 fossum, vel maxime contulit cum dente Mastodontis gigantei (v. Zool. III. p.360). 



