742 Ed. Eichwald, 



ill. Pallasius quoque memorat : dentes Dinotherii Uralensis insi- 

 mul cum arborum truncis ferroque nativo repcrtos fuisse. In nostro 

 itaque dente inter radices, nigro opalo omnino exstructas, massa obve- 

 nit ochraceo-ferrea, dura, flava, arenae particulis intermixtis. 



§ 45. 



Maior dens biiugatus in corona longus est Spoll. T^lin., et latus 

 2 poll. 8 lin.J maximi dein colliculi antici (Tab.LX. Fig.4. h.) altitudo 

 inde a limitibus vitreae substantiae (l.c. i.) ad apicem usque £polI. 2lin. 

 accedit; altitudo dein interni parietis vitrei ab eius inferiori limite 

 (ibid. i.) acl externum usque marginem inter utrumque colliculum 

 (ibid. k.) 1 poll. l|-lin., altitudo denique externi parietis vitrei ab in- 

 feriore limite eius (ibid. i.) ad supremum marginem mediae foveae ex- 

 ternae (ibid. Fig.5. /.) 10 lin. adscendit. Dens ipse e serie postica se- 

 cundus, ex antica vero quartus inferioris maxillae dextri lateris vide- 

 tur, non superioris, quod pridem arbitratus sum, quum eandem 

 Tapiro giganteo Cuv. adsignaverim cumque tertio dente, etiamsi 

 omnino exiguo, Tapiri vivi (v. Cuv. 1. c. Vol.II. part. 1. tab.2- fig.8.), 

 perquam aflini, contulerim. 



Latus eius externum iuga transversa, totius fere marginis instar, 

 detrita offert (l.c. Fig.3 et 5. m. n. o. et p. <y.), unde haec invicem con- 

 fluunt omninoque laevigata adparent; interiores colliculi ambo maxi- 

 mi (ibid. g. h.) minime usu detriti inque apice fere integri adparent. 

 Qui vero colliculi ex toto conferendi sunt cum iisdem apud ill. Cu vier 

 (1. c. tab. 2. fig. 8) delineatis maioribus aliis Tapiri americani, quo 

 maxima huius belluae affinitas cum illo giganteo Dinotherio patet: 

 anterior in ceteris parum altior est posteriore, multo breviore; am- 

 bo dein parum anteriora spectant apicibus, quum radices potius 

 posteriora versus accedant: distant denique ambo colliculi in apici- 

 bus unum fere pollicem. Iam vero internus margo colliculorum 



