766 Ed. Eiciiwald, 



instruitur, qua extraueam omnino ossium formam exhibet, propter- 

 que tenuitatem maxime accedit ad id genus auditus ossicula, nisi tubu- 

 losum esset. Propter summam tenuitatem non nisi maxima cura et ani- 

 mi attentione ex illa arena colligi possunt; nec nisi plurium librarum 

 ponderis arena unum alterumve horum ossiculorum manifestat. 



In consimili denique arena tertiaria Podoliae prope pagum 

 Krzywczyk distinctiora subrepunt ossicula auditus Piscium (Tab.LXI. 

 Fig. 13. a. b. Fig. 14. a. Z?.), quorum scilicet maxima 3 lin, longa et 

 11 lin. lata sunt, dimidiam vero lincam crassa; minora alia cum iisdem 

 reperiuntur, illis planiora. Quorum altera facies plana margine cre- 

 nato, altera vero parumper convexior medio sulco longitudinali nota- 

 tur, ut itaque cum eodem conferas ossiculum auditus, sive asteriscum,in 

 sacco vestibuli piscini situm, cuius quoque indolem subcoeruleo-trans- 

 parentem et duram referunt; iisdem sagitta parvula incumbere solet 

 recentistatu, a nostris fossilibus plane aliena. Id genus ossicula audi- 

 tus nec nisi semel mihi sese obtulerunt in arena Shukowcensi, de qua 

 formatione iam superiore loco frequenter sermonem iniecimus; pluries 

 vero in Tarnarudensi Podolica, in qua cum frequentiora, tum maiora 

 id genus ossicula reperiuntur. 



Aliorum tamen ossium piscinorum fragmenta nullibi cum illis 

 asteriscis auditus obvenerunt, neque ipsos dentes Squalorum exci- 

 pias, quos aliis in locis Volhyniae, procul ab illis, frequenter colli- 

 gere licet. 



§ 52. 

 Excepto scilicet palato osseo Anarrhichae lupi, nitidissimo ra- 

 rissimoque specimine, in Lycaeo quondam Volhynico servato, qua- 

 draugulari, ultrapollicari, sulcisque parallelis profundioribus inferne 

 notato, dentes Squalorum saepenumero grandiores in variis Volhy- 

 niae locis reperti sunt. 



