

de motu vibratorio animalium vertcbratorum. 845 



aliqui existimaverunt auctores, alio iam loco (De pliaenomeno gene- 

 rali motus vibratorii etc. 1835. 4. p. 57 sq.) fusius demonstravimus. 

 Quae res quam vera sit cumque omni phaenomeni nostri natura atque 

 indole consona, etstatusnos docet vegetus, et illudstadium, quodin- 

 hibitam sistentemque vibrationem mox insequitur, illustrat exactis- 

 sime. Nam ciliis efficitur motus vibratoriis, quae singula vitrorum 

 trecenties augentium opera luculenter conspiciuntur. Quorum cilio- 

 rum formae indolisque penitioris eruendae tot tantaeque obstant diffi- 

 cultates, utnonsolum tironesrudes etbalbos, sedetiameos, qui diu- 

 turno microscopii usu ac consuetudine cinguntur, fere eludant; quippe 

 quod partium singularum minuties sit ea, ut in finibus sensuum nostro- 

 rum extremis positae esse videantur. Itaque hac de re, ne temere aga- 

 mus, in operenostro iam dicto brevitatis studio nimio usi sumus, ut, 

 maiori per longius temporis spatium nobis comparata experientia, cer- 

 tiora proferamus errorumque labem pro virium tenuitate evitemus. 

 Quo mox facto, quae postea elicuimus, nunc Tibi L. B. proponamus. 



Fibrosam ubique adesse membranam, cui epithelium ciliis vibra- 

 toriis munitum inponitur, e prioribus nostris experimentis certo elucet. 

 Quod vero ad illas iibras, eae non in iis solummodo membranis insunt, 

 quarum superficies vibrat, sed etiam in aliis, quae simplici laevique 

 epithelio obteguntur. Quae enim vulgo mucosae audiunt, eas mem- 

 branas varie esse histiologice constitutas deteximus; quum aliae e 

 massa constent pellucida, gelatinosa, plus minusve firma et aequali, gra- 

 nulis plerumque non exacte rotundis inplicitis ac dissitis; aliae fibris 

 conflentur, quae folliculos muciparos simplices compositosve inter se 

 habent. Quod alterum genus quum notum nondum sit, singulo nos 

 illustrare iuvet exemplo. Membrana, quae mucosa dicitur, tracheae 

 v. c. bovis (cf. Fig. 10 et 11), quod si a cartilaginis facie interna profi- 

 ciscaris, e seriebus componitur fibrarum, quae plerumque viam tenent 

 longitudinalem a larynge ad bronchia et, arcte quum sibi adiaceant, 



