iiber die Lebennoose. 1009 



cta, dein a me ipso in hortum Heidelbergensem translata ibi- 

 que nunc quasi spontanea; etiam Vratislaviae in ollis horti 

 botanici ab ill. praeside nostro inventa nec non in horto bota- 

 nico Bonnensi et Hamburgensi obvia, sed nusquam per omnem 

 Germaniam nec cum capitulis fructiferis nec cum discis an- 

 theridiiferis hucusque visa, quare, hic non indigenam, sed 

 cum plantis aliquibus exoticis in hortos nostros immigratam 

 esse, valde probabile est. — Tempus fructuum maturationis 

 pro Italia mensis Nlaius (a MichelioJ, pro Britannia lulius 

 (a DillenioJ dicitur. 



Frons 1 — 2 pollices longa, 4 — 6 lineas lata, furcata vel 

 subdichotoma (Tab.LXVII. Fig.2-), ramis a basi emoriente se- 

 paratis demum simplex (Fig. 1.), margine undulato -repando, 

 e sinu apicis inter lobos rotundatos innovationes emarginatas 

 identidem proferens , quarmn lobi subrotundi iterum emargi- 

 nati apparent , qua ratione frons sub incremento continuato 

 utrinque sinus profundos , introrsum dilatatos , extrorsum 

 (marginibus loborum sibi incumbentibus) clausos acquirit. 

 Pagina frondis superior medio deplanato - canaliculata, areo- 

 lis numerosis plerumque elongato -hexagonis et por^is elevatis 

 obtecta (Fig. 11.), secundum stationem plus minusve umbrosam 

 virore clariore vel obscuriore gaudens, nitida. Infra sinus 

 terminales conceptacula gemmarum semiclausa , lunulata, e 

 substantia frondis plicae instar elevata, margine membrana- 

 ceo prodeunt; obfrondem continuo innovatam receptacula ve- 

 tustiora recedunt, dum ante vel supra ea iuniora gignuntur, 

 quare omnia cuiusque rami conceptacula demum in directione 

 nervi intermedii seriata reperiuntur. Pagina frondis infe- 

 rior viridis, nervo intermedio elevato, in partibus vetustiori- 

 bus pilis radicalibus numerosis , ex ipso oriuntibus , longis, 



