1020 G. W. Bischoff, 



ricam pertinebant , inflora Germaniae autem botanicos Gri- 

 maldiam barbifrondem plerumque pro illa sumsisse vix est quod 

 dubitare vellem. 



Descriptioni fusiori a clar. Lindenberg (l.c.) communica- 

 tae pauca tantum mihi sunt addenda. Frons in speciminibus 

 collatis (Tab. LXIX. Fig.IlI. 1.3.) simplex est velinaequaliter bi- 

 fida, apice profunde emarginata, in fructiferis emarginatu- 

 ra a glomerulo palearum setiformium, basin pedunculi com- 

 munis volvae instar cingentiurn,plane abscondita (Fig.2-); nul- 

 la autemfrons dichotoma inter ista specimina occurrit. Fron- 

 dem tam fructiferam quam sterilem (Fig.2.3.) subtus utrinque 

 secus nervum intermedium pilos radicales proferentem secun- 

 dum totam longitudinem obsessam invenio foliolis (paleis) 

 albidis, scariosis, squamiformibus , praesertim frondis api- 

 cem versus confertissiinis et ultra margines porrectis. Sectio 

 transversalis (Fig.2, 4.) superficiem frondis superiorem margi- 

 nibus iiifiexis concavam ostendit; eiusdem epidermis uti in re- 

 liquis Marchantieis poris instructa est. In capitulis specimi- 

 num meorum plerumque tricarpis rhachis solida, convexo- 

 conica, viridis, papillosa (Fig.6,«. Fig.7,c); involucra exte- 

 riora tubulosa, concoloria (Fig.6,&. Fig.7,rf.), sublaevia, hori- 

 zontaliter truncata , integerrima , lateribus ita inter se con- 

 nata, ut in capituli superficie limites inter ipsa involucra sul- 

 cis teneris tantum indicentur, quare capitulum fructiferum 

 proprie nonlobatum est dicendum. Involucra interiora subtus 

 emersa, deorsum spectantia, membranacea , scariosa, si in- 

 tegra intueris (Fig.7,&.) oboviformi-clavata; dimidium eorum 

 ultra involucrum exterius exsertum ventricoso -inflatum , in- 

 ter lacinias apice in mucronem obtusiusculum connatas rimis 

 plerumque octo hians; laciniae ipsae contextu elegantissimo 



