1054 G. W. Bischoff, 



Riccia setosa Miill. herb. Sard. 



b. Maior. 



Riccia minima Radd. I. c. fig. 5- b. 

 Riccia intermedia Miiller. herb. 



Habitat in praeruptis montium et viis cavis Germaniae 

 et Italiae. — Autumno fructus maturescunt. 



Specimina depicta legi in deiectu arido meridiem spe- 

 ctante vallis Lud wigsthal prope Schriesheim ditionis jloraeHei- 

 delbergensis , ubi planta nostra ad terram e saxorum graniti- 

 corum solutione ortam satis frequens partimque valde grega- 

 ria occurrit, Ricciae Bischoffii et R. ciliatae var. intumescentis so- 

 cia. Specimina sicca a cl. Sehlmeyer in viis cavis, solo lutoso, 

 saxoso montium Siebengebirge prope Bonnam, nec non alia a 

 beat. Raddi in Toscana et ab indefessofoederis itinerarii quon- 

 dam peregrinatore Miiller in Sardinia lecta vidi. Ineunte 

 mense Octobri (a. 183S) fructificantem etpartim iam emorien- 

 tem inveni, passim vero et plantulas iuniores laete vigentes 

 observabam. Mense Novembri plantulas fructificantes plu- 

 rimas reperi plane emortuas ; quare tempus verum fructifica- 

 tionis intra medium Septembris et Octobris ponendum erit. 

 Vere anni sequentis ne ullum quidem vestigium agnovi, au- 

 tumno autem planta iterum adfuit; ergo annuam esse mihi 

 persuasum est. 



Frons primo orbicularis , stellatim dissecta (Tab. LXXI. 

 Fig.II. 1.2.), diametrum 6 linearum attingens , saepe autem di- 

 midio minor, opaca, vigens saturate aeruginosa, in statu se- 

 nili vel exsiccato glaucescens , sub lente visa eleganter reticu- 

 lata, mox e centro emoriens ac in lacinias disiunctas quasi 

 dilabens. Laciniae 2 — 4 lineas longae, 1 — 1^ lineas latae, 

 acutiusculae , infronde sterili (Fig.2.) sublatiores et obtusius 



