1062 Gr. W. BlSCHOFF, 



supra anguste canaliculatis subtus planis , lobis obtusis longe 

 ciliatis, fructibus perfrondis substantiam sparsis. 



Riccia minima-, glauca, scgmentis angustioribus, ad margines pilosis Mi- 



chel. Nov.pl. gen. 107. n.5. tab.57. fig.5. *). Schmid. Icon.pl. tab. 



45 fig.IF. (planta valde adhuc juvenilis). 

 Riccia ciliata Uo&m.D. Flor. II. 95. Schwagr. Hep. prodr. 37. DeCand. 



Fl.franc. VI.. 193. Radd. in Op. scient. di Bol. 11.552. ab.16.fig. 



5. *) Spreng. Syst. veg. IF. 236. Lindenb. Syn. Hcp. Europ. 120. 



Wallr. Fl. crypt. Germ. I. 36. Corda in Sturm D.Flor. II.Abth. 22. 



u. 25. Hft. 100. tab. 31 (rudiuscula). Hiib. Hepaticol. Germ. 28. 

 Riccia ciliaris Roth. Fl. Germ. III. 433. Spreng. Fl.Ital. 318. 

 Riccia glauca (3. ciliata Web. Spicil.fl. Gbtt. 173. Web. ^Mohr. £>. 



krypt.Gew. 442. Web. Hep.prodr. 116. 

 Riccia glauca var. 5. Mart. .FZ. Erlang. 198. 



Habitat adterram nudam, humidam vel interdum inun- 

 datam in agris limosis, inpratis parce graminosis , in erice- 

 tis depressis , ubi hiemales aquae stagnarunt , in fossis exsic- 

 catis, rarius in locis elatioribus vel siccioribus Germaniae, 

 Galliae, Italiae, Lusitaniae aliarumque verisimiliter Euro- 

 pae terrarum. — Autumno fructus maturat. 



Praeter formam vulgarem, laciniis latioribus distincte 

 canaliculatis , duae varietates memorabiles occurrunt: 



p. Pauciciliata, fronde profunde incisa, laciniis lineari- 

 bus , ciliis rarioribus. 



Riccia ciliata var. (3. Lindenb. Syn. Hcp. Eur. 120. 

 Specimina in Lusitania lecta vidit cl. Lindenberg. 



*) Synonyma Michelii et Raddii ex auctoribus hic quiclem recepi, attamen de his paul- 

 lum dubius sum, cum figura Micheliana et (figura atque) specimina ipsa Rad- 

 diana a speciminibus germanicis collatis ciliorum brevitate et crassitudine^ nec non 

 fronde late caniculata differant. 



