ii$ de Schrank 



Echium italicum. Willd. fpec. I. p. 786. n. 19. — Smith brit. p. 21 1. 

 Echium altiflimum. Jacqu. flor. auft. app. p. 3?. tab. 16. 

 Echium afperrimum» "Marfch, v. Biberft. taur» cauc. I. p. 135. 

 Echium foliis hirtis , lingulatis , calycibus pungentibus , fpicis laxis , pa« 



niculatis. Haller hift. n. 604. 

 Habitat in Ttalia; in Hungariae comitatu Nitriensi (non in Au- 



ftria) ; in Helvetia ; in Cherfonefo Taurica; in Caucafo efc 



Iberiae Campis ; in infula Yerfey. 



Obf. Caulis herbaceus , fubfimplex , altus (ut facile 4 - ? - pedalis 

 evadat) , maximam fui partem floridus , fed rami fpiciferi breves ; fpicae 

 floribus fecundis, denfe imbricatis conftant. Folia longe lingulata. Corol- 

 la fere alba , vix leviflime caerulescens. Stamina longiflima. Stylus bafi 

 pilofus. Tota planta valde hifpida ad vifum, minus tamen E. vulgari ad 

 tactum. 



Ad plantam vivam, quam olim in horto Landishutano alui. 



ii. Echium pyrenaicum. 

 E. caule herbaceo, erecto, afperrimo, punctato ; foliis angufte Ianceola- 



tis , hifpidis ; ftaminibus corolla inaequali fublongioribus ; calycibus- 



fetofo - hirfutis. <?\ 

 Echium pyrenaicum. Willd. enum. p. 187. 



Echium majus et afperius, flore dilute purpureo. Tourn. inftit. p. 137-. 

 Habitat in Pyrenaeis. 



Obf. Planta E. italico minor, afperior, ftaminibus minus longis; et 



corollae poft anthefin erubescentes. Puncta Caiilis rubra. 



Ad plantam in horto cultam, et fpecimina ficca in Herbaris Schre- 

 beriano. 



13. Echium 



