LICHENES EXTRA-EUROPÆI. JA 
mosanlibus, apice non incrassalæ ; thecæ 424 longæ et 14 y lalæ, apice non incrassatæ ; 
sporæ 8", hyalinæ, simplices, ellipsoideæ, 8-9 y longæ et 6 y lotæ. Gelalina hymenialis 
iodo intense cœrulescens. 
Non seorsim exposui formas supra allatas, quia e multis speciminibus quæ vidi, 
quædam thallo erecto ad forman genuinam pertinent et alia thallo pendulo f. scabrosæ 
Ach. sunt anrumeranda; similer in quibusdam thallus, præsertim basim versus pro parte 
plus minusve magna rubricose tinguntur. Tandem thalli fibrillis fere omnino orbati 
f. denudatam Bory in herb. van den Bosch n. 5 sistunt. Forma incurviscens Arn. Lich. 
exsicc. n. 906 in speciminibus supra enumeralis etiam invenitur. 
Nunc corticola et nunce saxicola ; frequens in regionibus temperalis et calidis, sed deest in terris 
arcticis necnon antarcticis. 
122. Usnea xanthopoga Nyl. /ich. Campb. p. 89 in Comptes rendus Acad. des 
Sciences 1876, t. LXXXIII, Lich. Fueg. p. 4, Lich. N. Zeland. 1888, p. 93 et apud Hue 
Lich. exot. n. 497, exclus. loco Madagascar; non Us. barbala var. æanthopoga Müll. Arg. 
Lich. Beitr. n. 1416. 
In Oceania : in ins. Campbell, ramulicolam legit el. Filhol dans l'expédition astrono- 
nomique faite dans cette île en 1874, in herb. Musei parisiensis. 
Thallus flavidus vel stramineus, erectus, 28 cent. allus, teres vel subteres, basi 
cæspilosus et K extus et intus non mulatus; caules primarii 0,6-2 mm. crassi, valde 
ramosi, ramis parum divaricalis et intricatis, aut læves aut parce fibrillosi vel spinulosi, 
cortice interdum rupto; ramuli mullo magis fibrillosi, fibrillis tenuibus, in apicecapillaceis, 
parvulis aut sæpe elongalis atque cum ramulis creberrime et minutissime punctulato- 
sorediatis. In cortice 70-80 y lato, pallide flavido et in zona exteriore angustissima 
subnigrescenli-flavido, atque corpusculis paucis obsito, hyphæ distinctæ, muitum 
incrassalæ, 14-20 x crassæ, axi perpendiculares, septalæ et ramosæ, ramis passim 
anastomosantibus atque retem maculis maugnis imparibus et sæpe interruplis, in zona 
exleriore vix minoribus, efficientes ; gonidia 6-12 y lala in parvis glomerulis sub cortice 
sila; hyphæ gonidiales 5-9 & crassæ, elongatæ, parce ramosæ et laxe implexæ, cum 
gonidiis materia nigrescente K dissoluta obtectæ : axis meduilaris sat crassus ex hyphis 
verlicalibus ramosisque constitutus; sterilis. 
Est species distinetissima hyphis corticis mullum inerassalis et irregulariter ramosis; 
propria est ins. Campbell et probaliler Fuegiæ. Quod autem sub hoc nomine in variis 
scriptis cel. Müller Arg. el in Crombie Lich. Madagasc. p. 409, datur nihil aliud videtur 
quam formæ pallide flavæ Us. floridæ Ach., proindeque ad hanc pertinent eliam aliæ 
varielates D'S Müller, v. g. Us. barbala var. elegans, var. substrigosa, var. microcarpoides. 
var. sorediosula, var. incrassala. Pleræque ex his formis apothecia ferunt et non sunt 
soredialæ, et omnes colore solo cum Us. xanthopoga Nyl. conveniunt. Simililer erraveram 
et sub. var. vanthapoga vel sub illius formis a cel. Müller condilis locaveram specimina 
flavida vel straminea in ins. Borbonia a fr. Rodriguez lecta, in ins. Madagascaria, in 
vicinilale Tananarive à R. P. Camboué, anno 1889, et in monte Ambre prope Diego- 
Suarez à cl. Chenagon eodem anno leela, in ins. Tahiti a D'° Nadeaud, anno 1889, atque 
etiam in California, Hue Lich. Californ. p.3. In his thallus verrucoso-asper vellævis, ut in 
forma genuina ls. floridæ Ach., apothecia similia atquein cortice hyphæ indislinclæ retem 
maculis parvis formantes. Si his thallis nomen imponendum, servari posset var. chryso- 
poga, seu Us. chrysopoga Stein, a cel. Müller loc. citat reprobatum. Evidens est hanc formam 
flavidam in terris exolicis late distribui, dum vera Us.æxanthopoga Nyl.est mere antarctica. 
193. Usnea densirostra Tayl. in Hook. Lond. Journ. of Bot. 18417, p. 191, Müll. Arg. 
Lich. Beitr. ni 934 et 1239; Us. barbata var. denstrostra Müll. Arg. Lich. Beitr. n'° 234, 
NowuveLces Arconives pu Muséum 4 série. —- I. (5 
