LICHENES EXTRA-EUROPÆI. 107 
albidum ex hyphis strictissime coalilis formalum ; paraphyses 180 y allæ, 1 p crassi, 
simplices et apice non incrassalæ; thecæ 160 z longæ et 44 y lalæ ; sporæ 8%, fuscæ, 
1-septatæ cum duobus loculis ovoideis et mediocribus prope sepimentum et duobus aliis 
apicalibus et parvulis, inde subquadriloculares, apicibus plus minusve rolundalæ el 
septo sæpe constrictæ, 38-56 2 longæ et 17-24 y latæ. Gelatina hymenialis iodo cœrules- 
cens. Spermogonia in laciniis immersa, apice nigricantia et intus incoloria; spermalia 
cylindrica, apicibus truncatis, 3 # longa et 0,5-6 y lata; sterigmata articulata 2 p crassa. 
Plura e speciminibus supra citatis, præsertim in China et in ins. Borbonia, passim in 
var. anguslifolian transeunt. 
Viget passim in Asia; in Africa lota ; in America utraque et frequens in meridionali; in Oceania 
(Polynesia, Nova Zelandia et Nova Caledonia) ; in Europa occidentali (Britannia Magna et Gallia 
occidentali) et meridionali et insuper in Helvetia et Germania, ubi rara. 
— F.albociliata Hue; Physcia leucomelaf. albociliata Nyl. Prodr. El. N. Granat. p.24, 
collect. Lind. n. 2508 et apud Hue Lich. cxot. n. 943; Herb. Ind. Orient. Hook. f. et 
Thomson n. 1775 et coll. Galeotli, 1840, n. 6919, Cordillera, Mexico, in herb. Mus. paris. 
In Africa : in ins. Borbonia, in Mafate, legit fr. Rodriguez, anno 1889, et in Cilao legit 
M. Chauvet, 25 octobris 1896. 
Laciniæ normales, 0,7-1 mm. latæ, sed utrinque ciliis tolis albis, el passim apicem 
versus nigrescentibus aut nigris ornatæ. Jam lecla fuerat hæc forma in eadem insula, 
in Salazia, a Lepervanche-Mezières, anno 1840, in herb. Bornet, olim Thuret, fibrillis 
omnino albis ; sterilis. 
In America : in Brasilia, prope Sao Paulo, corticolam legit Azevedo Sampaio, anno 1893; 
sterilis et ciliis totis albis, raro ad apicem fuscescentibus. 
Specimina laciniis magis decumbentibus et magis ramosis quam in forma genuina, 
ambituque fere stellatis atque fibrillis albis, sicut in præcedenti forma, vel passim nigres- 
centibus ciliatis, legit D' P. Maury in republica Mexicana, Abrededores de San Luis de 
Potosi, n. 1655, decembri 1886. 
In ins. Martinica, cum speciminibus normalibus, a R. P. Duss lecta fuit forma pulvinata 
satis singularis. In hac laciniæ 1,5-5 mm. longæ et 0,2-0,5 mm. lalæ, ramosæ, supra 
planæ, lateraliter fibrillis plerisque nigris cilialæ et subtus late decorticalæ et flaventi- 
pulverulentæ. Cortex 20-35 4 latus cum zona obscure flavicante 15 ÿ lata et in lateribus sat 
breviter infra recurvus ; hyphæ ut supra. Gonidia 10-12 y lata, hyphæ gonidiales 
3-4 L crassæ, laxe implexæ, subtus liberæ et squamulosæ. 
— Var. angustifolia Müll. Arg. Lich. Usamb. p.249 pr. p.; Physcia leucomela var. angus- 
tifolia Nyl. Synops. Lich. 1, p. 415 etapud Hue Lich. exot. n.943 ; Anaplychia leucomelæna 
var. multifida Waïn. £lud. Lich. Brés. 1, p. 129 (1) et Lich. Brasil. exsicc. n. 1162. An sit 
(4) Ad stabiliendam hanc varietatem cl. Wainio loc. citat. his verbis usus est: « Parmelia leucomela 
var. angustifolia f. multifida Mey. et Flot in Act. Acad. Leopold. Natur. Cur. XIX supplem. I (1843), 
p. 221, tab. II, fig. 7 (conf. Müll. Arg. Revis. Mey. p. 313) ». Alqui in Müller Arg. Revis. Lich. Meyen. 
p. 343 lesitur: « Parmelia leucomela forma angustifolia et f. multifida (non separanda) ad formam 
vulgatissimam normalem et primitivam Physciæ leucomelæ Mich. (fide specim. Mich.) pertinent. 
Sed var. angustifoliam Nyl. Synops. p. 415 (non Mey. et Flot.) diversa et multo tenuior et magis 
canaliculata est ». Meum est exemplar, de quo hic agitur, a Michaux in arboribus montis Grand- 
Father Carolinæ lectum, et certe thallo subtus late canaliculato, ad A. leucomelænam typicam 
pertinet, proindeque var. angustifoliam et var. multifidam Mey. et Flot. affirmante Müll. Arg. ad 
var. Physciam leucomelænam pertinerent. In tab. IT, Meyer et Flot. fig. 7 supra memorata et in fig. 6 
quæ var. multifidam representat, laciniæ omnes in facie anteriore delineatæ fuerunt, proindeque 
nil certum afferunt, sed sunl augustæ, et certe angustiores quam laciniæ exemplaris Michaux. 
Sed opere Dis Wain. Étude sur la classification naturelle et la morphologie des Lichens du Brésil, 1890, 
