LICHENES EXTRA-EUROPÆI. 125 
In Oceania : e Nova Zelandia a sir Locke Travers ad universalem exhibilionem anno 
1889 Parisiis habilam missa. 
A P. physode Ach. differt laciniis magis elongatis, angustioribus, divaricatis, magis 
cylindricis et subtus atrioribus. Thallus K flavens et addito CaCl rosello-linctus. 
Apothecia pedicellata usque 12 mm. lala; sporæ 7-8 & longæ et 5-6 y lalæ. 
In Asia boreali ; in America septentrionali ab Alaska in Californiam in liltore occidentali; in 
Oceania (Australia et Nova Zelandia). 
203. Parmelia vittata Nyl. in /lora 1875, p. 106, et apud Hue, L'ch. exol., n. 739 ; 
P. physodes B viltala Ach. Method. Lich., p. 252, Lichenogr. univ., p. 493, et Synops. 
Lich., p. 248, Nyl. Synops. Lich., I, p. 400; P. duplicata Ach. Method. Lich., p. 251. 
Affirmante cel. Nylander in Flora loc. cilat. hæc a 2. physode Ach. sporis et spermatiis 
minoribus specifice differt. Addendum est lacinias magis esse cylindricas et margine sæpe 
denigratas, maculas in corticibus majores, lumine majore atque medullam inferne 
denigratam esse. 
— F. hypotrypodes Nyl. in /'lora 1875, p. 106; P. hypotrypodes N\l. in /lora 1874, 
p. 16, et apud Hue, Lich. exot., n. 740; Iue, Lich. Yunn., pp. 21 et 33; Harm., Lich. 
Lother., n. 318. 
In Asia : in Japonia legit R. P. Faurie saxicolam in Sidesan, n. 848, 31 augusti 1898, et 
corlicolam in ins. Nippon, in Nikko, n. 554 pr. p., 30 maiïi 1898. — 2. In China, prov. 
Yun-nan corticolam legit R. P. Delavay in sylvis prope fauces Lopin-chan, 31 julii 1898. 
Thallus albido-flavens vel fuscescens aut partim denigratus ; laciniæ 0,5-3 mm. latæ, 
inflalæ, dichotome aut varie ramosæ, ramis subimbricatis aut discretis, superficie læves, 
apice integræ vel ascendenti-recurvæ et soredialæ : subtus nigræ el rugosæ ; apicem versus 
brunneæ (pars nigra lalior quam pars superior quæ est flavens aut fuscescens et inde 
laciniæ quasi nigro-marginalæ) ; in dichotomiis et apicem versus foramine 0,5-1 mm. 
lato pertusæ. In cortice superiore 25-30 lato hyphæ ut in P. physode Ach. disposilæ, sed 
maculæ relis paulo majores et lumen hypharum paulo majus. In corlice inferiore nigro, 
10 y lato, hyphæ sat distinctæ 8-10 & crassæ, superficiei perpendiculares, septalæ ramo- 
sæque et relem maculis albis et sat magnis efficientes. In parte infera medullæ, hyphæ 
nigrescentes et liberæ. 
Ab hac forma forsan non separanda P. hypotrypanea Nyl. in llora 1874, p. 306, quæ 
P. hypotrypodis vix varielas dicitur. ?. hypotrypanea Nyl. seu Zmbricaria vittata var. 
hypotrypanea Aïn. Ausflug. Tir. XV, p. 371, distinguitur thallo 2. physodi f. obscuratx 
similis, foraminibus 0,5 mm. lalis ; quæ notæ in speciminibus supra cilatis cum nolis 
P. hypotrypodis mixlæ inveniunlur. Ambæ fortasse perlinent polius ad P. hypotrypam 
Nyl. cujus formæ minores essent, sed sporis earum ignolis, nihil affirmare licet. 
Forma hypotrypodes, monente cel. Nylander, rara sed late distributa. 
In Japoniain ins. Riishiri legit R. P. Faurie inter Muscos in rupibus lilloris maris sub 
n. 9470, 23 maii 1893, specimina in quibus foramina 0,5 mm. lala et inter quæ cortex 
inferior longitudinaliter fissus; et alia in Miyokosan, n. 345, 23 julii 1897, normalia. 
204. Parmelia lugubris Pers. in Gaudich. Voyage Uranie (1826), p. 196, NyL. apud 
Hue, Lich. exot., n. 742; P. physodes var. lugubris Müll. Arg. Lich. in Mission scient. cap 
11orn (1888), p. 19, et Lich. Spegazzin., p. 39. 
In America : in Palagonia, Smith channel, sine nomine collectoris, 25 decembris 1895. 
Thallus atro-albus, laciniatus, cylindricus aul leviter compressus, plagas 6-12 cent. 
latas formans, nilidus in partibus albis, K flavens et addito CaCl rosello-tinctus; laciniæ 
1,5-4 mm. latæ, dichotome ramosæ, subimbricalæ et in peripheria discrelæ et substel- 
