134 A.-M. HUE. 
Etsi P. colpodi Ach. propinqua, ab illa laciniis thalli majoribus, magis aplanatis et 
apice cristato-crenatis, hypharum lumine majore atque sporis aliis bene differt. 
Species Americæ septentrionali propria. 
Ad hanc divisionem pertinent adhuc : 
215. Parmelia semiteres Mont. et v. d. Bosch, Plant. Junghuhn., p. 18, Nyl. apud 
Hue, Lich. exot., n. 155; Anzia semiteres Slizenb. in Flora 1862, p. 243, Müll. Arg., Lich. 
Beitr. n. 1503, ex ins. Java. 
216. Parmelia tæniata Nyl. apud Hue, Lich. exot., n. 156 ; Anzia tæmiala Stizenb. in 
Flora, 1862, p. 243, Müll. Arg., Lich. Beitr., n. 1503, e Caraccas et e Columbia; Parmelia 
glandulifera Fée, Essai, p.123, tab. XXXI, fig. 1,et Suppl, p.124, tab. XLII, fig. 40 ; Anzia 
glandulifera Stizenb., loc. citat., et a cel. Müll. Arg., Lich. Beitr. (1889), n. 1503, ut 2. 
tæniala Nyl. habita, ab eodem in sua Aevis. Lich. Feeanorum (1887), p. 12, n. 10, ad L. 
coronatam Fée relata fuerat. Admittenda videtur hæc posterior affirmatio, nam hæc 
BRevisio, speciminibus Feei præsentibus, facta fuit et insuper figura 1, tab. XXI, non Anzia 
videtur. Sed aliunde in eodem opere p. 12, n. 413, P. parasilica Fée, Essar, p. 124, tab. XXI, 
fig. 4, et Supplém., p. 122, a cel. Nyl. Synops. Lich., I, p. 404, ad P. colpodem Ach. relata, 
sub P. {æniata Nyl. inscribitur et est certe An:ia. In hac, collect. Lind., n. 2744, e Nova 
Granat. in herb. Mus. paris., cortex superior, K flavens, 37-40 x crassus ex hyphis super- 
ficiei perpendicularibus, ramosis, ramis anaslomosantibus et zona amorpha superne 
tectis constitutus; gonidia 7-11 uw lata; medulla 200-215 y lata ex hyphis 2 x crassis et 
superficiei parallelis superne constans; dein hyphæ 6-7 & crassæ, rugosæ, magis ramosæ 
et laxius implexæ et in parte infera adhuc crassiores, 8-10 w crassæ, nigrescentes aut 
brunneæ, septatæ, ut videtur, et parietibus incrassatis atque reliculatim anastomosantes. 
217. Parmelia Gregoriana Hue, Anzia Gregoriana Müll. Arg. Lich. Beilr., nis 1501 et 
1503, e Nova Guinea. « 
x x x Stratum inferum album vel pallide fuscescens. 
218. Parmelia leucobatoides Nyl. apud Hue, Zich. exot., n.758, et Hue, Lich. Funn., 
pp. 22 et 23. 
In Asia : in China, prov. Yun-nan legit R. P. Delavay, ad quercus in faucibus Houang- 
se-ia-Keou, prope viam e Ta-pin-tze ad Ta-long, n. 1609 pr. p., 11 maii 1885 ; in Mao-Kou- 
tchang, 18 maii, et in Koua-la-po, 4 augusti 1885; in sylvis supra San-tchang-Kiou (Hokin), 
n. 13, 27 marlii 1890. 
Thallus pallide vel brunnee flavidus, adpressus, plagas 5-8 cent. latas formans, 
laciniatus, opacus aut subnitidus, K magis flavens; laciniæ 1-2 mm. latæ, applanatæ aut 
leviter convexæ, dichotome aut trichotome ramosæ, ramulis discretis, apice integræ aut 
subcrenalæ, lateraliter cum ramulis albo-marginatæ ; superficie læves sed cortice passim . 
rupto; subtus strato 1,5 mm. crasso, nunc albido, nunc fuscescente, vel adhuc brunneo- 
nigrescente vestilæ atque rhizinis validis 1-1,5 mm. sat raris, munitæ. In cortice supe- 
riore 25-50 y lato, albido et extus fuscidulo atque corpusculis repleto, hyphæ superficiei 
perpendiculares, septatæ et ramosæ atque retem maculis parvis et imparibus, lumine 
magno, efficientes. Gonidia 7-12 y lata in strato continuo, 35 x lato sub cortice posita 
alque cum hyphis gonidialibus sat stricte implexis materia subnigrescente tecta. Medulla 
60-200 plala, nuda, ex hyphis superficiei parallelis, 2 x crassis, ramosis et densis superne 
conslans ; dein hyphæ incrassalæ, magis discretæ et squamulosæ, et tandem in parte infera 
nudæ, 12-18 y crassæ, albidæ vel brunneæ aut subnigrescentes, vel septalæ, spatio inter 
