138 A.-M. HUE. 
maculatæ etinter signa lividæ, nec soredialæ, necisidialæ, nee cilialæ ; intus albæ ; sublus 
atræ et rhizinis nigris, aliis parvis et conferlis, aliis validis 3-5 mm. lorgis, simplicibus 
aut apice ramosis atque distantibus veslilæ et apice brunneæ rhizinosæque. Cortex superior 
valde inæqualis, nunc 30, nunc 50-60 y latus ob stratum gonidiale glomerulis multum a se 
distantibus formatum; inter hos glomerulos hyphæ indistinelæ, superficiei perpendicu- 
lares, constricte seplatæ et ramosæ, ramis lateralibus anastomosantibus et rete maculis 
parvis imparibusque formantes. Supra hoc stratum interruplum et albidum (sine corpus- 
culis), eædem hyphæ strictius adhuc coadunatæ aliud stratum, ubique æqualiler crassum 
(30 uw), luteolum corpusculisque replelum, releque maculis minoribus efficiunt, atque 
stralo amorpho 2 y crasso teguntur. In lobis velustioribus cortex 30-100 x metilur atque 
hyphæ vix distinclæ rete maculis majoribus præbent. Gonidia 9-12 y lata. In medulla 
densa hyphæ 2-4 u crassæ, etiam in lobis vetustioribus. Cortex inferior 20-25 y latus, niger 
aut brunneus, similis parli externæ superioris corticis. Apothecia 4-7 mm. lala, in medio 
laciniarum enata, sessila, excipulo lævi, sed albo-signato, margine crenulato atque disco 
badio prædita. In excipuli cortice 40-120 y lato cum strato exteriore luteolo, 20 y crasso 
hyÿphæ ut in corlice superiore ; epithecium rufescens ; hypothecium albidum,; paraphyses 
70 y allæ, 1,5 uv crassæ, arliculatæ et parum ramosæ, ramis anastomosantibus, sat confertæ 
alque apice non incrassatæ. Thecæ clavatæ 60 4 longæ et 20 y latæ, apice valde incrassatæ ; 
sporæ rectæ 11-13 & longæ et 7-8 & latæ. Gelatina hymenialis iodo vix tincta, thecis 
persistenter cœrulescentibus. Spermogonia desunt. 
Laciniis supra nilidis et albo signalis atque irregulariter ramosis necnon infra rhizinis 
validis munilis primo intuilu a ?. kamtschadali var. americana secernitur; accedunt 
insuper nolæ anatomicæ omnino peculiares atque sporæ multo minores. Cortex in sicco 
valde induratum, inde nomen. In P. præsigni Nyl. slralum gonidiale simililer inter- 
ruptum, sed in hac hyphæ inter gonidiorum glomerulos magis dislinctæ. 
_>Tab. VI, fig. 3, thallus cum apothecio in facie antica et fig. 3 bi in facie poslica visus. 
224. Parmelia caraccensis Tayl. in Hook. Zond. Journ. of Botan. 1847, p. 162, teste 
Müll. Arg. Lich. Beitr. n. 13816 (1) ; P. cervicornis Tuck Unit. Stat. explorat. Exped. unter 
the command. of capt. Ch. Wilkes (1861) p. 140 et Synops. N. Americ. Lich. 11, p. 143, Nyl- 
apud Hue Lich. exot, n. 689; P. pulvinata Fée Essai Cryplog.écorces exot. officin. (1824) 
p. 123, tab. xxx, fig. 1 et Supplém. p. 121, tab. xin, fig. 8, Müll. Arg. ARevis. Lich. 
Leeanor. p. 12. 
In America: in Columbia prope Bogotam legit fr. Emilio, anno 1897 et comm. fr. 
Gasilien. 
Thallus flavicans, prostratus, sat angusle lacinialus, K supra flavens et inlus nec 
K nec CaCI mutatus; iaciniæ 5-10 mm. lalæ, sæpe multum elongalæ, parce et irregulariter 
ramosæ; sublus alræ et dense rhizinosæ, rhizinis valde ramosis. Sterilis. 
SECTI0 II. — MELæÆNorarvEuA Hue. 
Thallus supra nigricans vel obscure fuscus; sublus rhizinis paucis et dispersis 
munilus. Apothecia sessilia. 
225. Parmelia stygia Ach. Method. Lich. (1803) p. 203, Lichenogr. univ. p. 471 et 
Synops. Lich. p. 204, Nyl. apud Hue Zich. exot. n. 727 et Nyl. Lich. Japon. p. 29, Müll. 
(1) D° Müler Arg. nomen Taylori, etsi magis anliquum rejiciendum judicat quia « horribile est 
et male formalum » quæ ratio nullius est ponderis. Aliunde nomen P. pulvinatam Fée, etsi superalia 
duo nomina prioritate præslans, non admisi, quia P. pulvinalam Fée cum P. caraccensi Tayl. iden- 
ticam csse non affirmat cel. Müller Arg. 
