144 A.-M. HUE. 
In America: in Brasilia corticolam prope Sao Paulo legit Azevedo Sampaio, anno 1893. 
Thallus albidus, anguste laciniatus, K supra flavens, intus similiter tinctus et mox 
rubescens; laciniæ 0,6-2 mm. latæ, passim subimbricatæ, pluries lacinulalæ, lacinulis 
ambitu profunde crenatis, axillisque rotundis aut subrotundis separatis ; supra non sore- 
diatæ, sed in centro isidio 2-4 4 crasso, sæpe ramoso tectæ; intus albæ; infra nigræ et ad 
peripheriam castaneæ, rhizinis nigris, parvis ramosisque omnino vestitæ vel in ora angus- 
tissime nudæ. In cortice superiore 14-15 & lato hyphæ superficiei perpendiculares, sat 
distinctæ, constricte septalæ atque ramosæ, ramis anastomosantibus atque rete maculis 
parvis et irregularibus, lumine minimo, formantes et strato amorpho angusto tectæ. 
Gonidia 7-8 w lata. In medulla densa hyphæ 2-3 x crassæ ramosæque. Cortex inferior 
14-15 & latus, superiori similis. Apothecia 0,6-3,5 mm. lala, sessilia, cupuliformia et 
demum applanata, excipulo lævi, margine subcrenulalo aut isidioso atque disco rufo 
ornata. In excipuli cortice 16 y lato hyphæ ut in cortice superiore ; epithecium fere inco- 
loratum; hypothecium albidum; paraphyses 50 x altæ, 1,5 px crassæ, consiricte arti- 
culatæ, simplices, apice non aut vix incrassatæ. Sporæ 9-11 & longæ et 6-7 y latæ. 
Gelalina hymenialis iodo cœrulescens, thecis intensius tinctis. 
932. Farmelia sinuosa Nyl. apud Hue Lich. exot. n. 667, Cromb. À Monogr. Lich. in 
Brit. p. 246, Harm. Catal. Lich. Lorraine p. 196 et Lich. Lothar. n. 282. Imbricaria 
sinuosa Arn. Lich. exsice. n. 1755. 
In Africa: in ins. Borbonia saxicolam in Mafate legit fr. Rodriguez, anno 1889. 
In America : in ins. Jamaïca. 
Thallus flavescens aut albido-flavidus, procumbens, angusle laciniatus, K supra 
flavens et intus similiter tinctus moxque sanguineo-rubens ; laciniæ 2-3 mm. lalæ, late- 
raliter dichotome aut interdum trichotome lacinulatæ, lacinulis brevibus adpressisque 
et subimbricalis, axillis rotundatis separatis, apice truncatæ vel breviter furcatæ ; supra 
nunc læves, nunc isidiatæ, non sorediatæ ; intus albæ, sed in laciniis vetustioribus leviler 
flavicantes seu etiam rubricosæ; subtus usque ad marginem dense nigro-rhizinosæ. 
Apothecia 3-10 mm. lala, sessilia, cupuliformia et dein applanata atque sæpe fissa, 
excipulo subrugoso et aliquando isidiato, margine crenulato et disco obscure rufo 
prædita. Notæ anatomicæ corticis et apothecii utin P. /ævigata Ach. Sporæ 15 y longæ et 
10 v latæ. Spermatia cylindrica aut subcylindrica, 5 y longa et 0,5 y lata; sterigmata 
15-16 u longa et 2 L lala, constricte septala et parce ramosa. 
Hæc species sæpe cum ?. læviqata Ach. confusa fuit. In Lechler /lant. chilens. n'° 650* 
et 855 et Plant. maclov. n. 16 adsunt sub hoc nomine vel LP. lævigata vel specimina inde- 
terminabilia. 
Viget in Asia (ins. Java); in Africa (in Somali, promontorio Bonæ Spei el ins. Borbonia et 
Madera); in America utraque; in Oceania (Polynesia et Nova Zelandia); in Europa. 
233. Parmelia subglandulifera Hue 
In Africa: in ins. Madagascaria, in littore occidentali, corticolam legit el. Grandidier. 
Thallus albido-cinerascens seu pallide rufescens, anguste laciniatus, plagulas 
3-1 cent. latas formans, opacus, valde fragilis, extus et intus K flavens et mox inlus san- 
guineo-rubens; laciniæ 1,5-4 mm. latæ, applanatæ, conliguæ, in lacinulis parvis, 23 mm. 
longis et 0,5-1,5 mm. latis, apice subrotundis aut truncatis divisæ ; supra non sorediatæ, 
omnino læves et nudæ, vel isidio parvulo, passim in soredia fatiscente asperatæ et sat 
frequenter in margine glandulis nigris, parvis et sphæricis ornatæ ; intus albæ; subtus 
brunneæ atque rhizinis obscuris usque ad oram instructæ. In cortice superiore 20-25 y 
lato et corpusculis repleto,hyphæ superficiei perpendiculares, sat distinclæ, 1-8 u crassæ, 
septalæ et ramosæ atque rete maculis parvis formantes. Gonidia 7-10 & lata. Medulla 
