156 A.-M. HUE. 
— Var. scortea Mérat Nouv. Flor. envir. Paris, 4° edit. (1836) t. I, p. 393, Harm. Catal. 
Lich. Lorraine p. 193 et Lich. Lothar. n. 282; Lichen scorleus Ach. Lichenogr. Suec. Prodr. 
(1798) p. 119; Parmelia scortea Ach. Method. Lich. p. 215, Lichenogr. europ. p. 461 et 
Synops. Lich. p. 197, Nyl. apud Hue Zach. exot. n. 634; P. quercifolia 8 fuliginea Schær. 
Lich. Helvet. exsicce. n. 359. 
In Africa : 1. in Algeria saxicolam in collibus prope Tiaret legit Durieu de Maison- 
neuve, aprili 1841. — 2. In regione Tunetana legit Lelourreux ad saxa in Kef-el-teidja 
(Ouchteta), 13 et 16 martii 1887. 
Thallus albido vel passim subflavescenti-albidus, diam. 9-12 cent. latus, K supra 
flavens, intus non linclus sed CaCl rubens; laciniæ sat amplæ 8-15 mm. lalæ, ambitu 
rotundæ, lobatæ sed non profunde, lobis crenatis aut tantum sinuatis, axillis rotundis 
separatis,raro applanalæ, sæpius concavæ, marginibus paulum adscendentibus ; supra ad 
peripheriam læves et nitidæ, sed centrum versus crebre isidiatæ, isidio parvo brunneo et 
apice nigro,necsorediatæ, nec cil'atæ; intus albæ ; infra nigræ et ad oras castaneæ, rhizinis 
nigris 1-1,5 mm. longis omnino vestitæ. Nolæ anatomicæ ut in laciniis vetuslioribus 
P. tiliaceæ Ach. Apothecia, spermalia et sterigmata ut in eadem. Sporæ 9-12 & longæ et 
9-6 L latæ, immixtis magis ellipsoideis 8-9 y longis et 6-6,5 L latis. 
Est paulo major quam ?. {iliacea Ach. et multo magis isidiosa, sed ab illa specie non 
differre videtur. 
Viget in Asia (in Japonia et ins. Ceylonia); in Africa (Algeria, Abyssinia, regione tropico-orientali, 
ÜUsambara et Zambesia); in America meridionali; in Oceania (Nova Caledouia); in Europa. 
P. tiliacea var. minor Müll. Arg. Lich. Beitr. n. 46, secundum specimen originale a 
Boll in Texas lectum in herb. meo, specie a P, tiliacea Ach. diversa videtur. Nam 
si sporis et spermatiis cum hac conveniat, ab ea laciniarum divisionibus reactionibusque 
multum recedit : laciniæ enim multo minores el mullo magis divisæ quam in ?. tiliacea 
speciem e Zinearibus primo intuitu fere indicant et thallus K supra et intus lutescit; intus 
Ca CI non tingitur et K (Ca Cl) leviter rubescit. Sit P. deminuta Hue in vicinitale P. tiliaceæ 
Ach. locanda. 
251. Parmelia vicinior Hue. 
In Asia : in China, prov. Yun-nan, corticolam legit R. P. Delavay in sylvis Kou-toui, 
18 junii 1888. 
Thallus albido-cinerascens, decumbens, orbicularis, plagas parvas, 3 cent. latas 
formans,opacus, K extus et intus flavens, K (CaCl) non mutatus; laciniæ 4-7 mm. latæ, in 
_ peripheria rotundalæ et vix crenatæ, lateraliter raro sed sat profunde lobalæ; lobis 
ambilu crenatis sinuatisve et axillis rotundis separalis, marginibus subimbricatis; supra 
læves ; intus albæ; subtus nigræ, rhizinis nigris, crebris, 0,8-1 mm. longis vestilæ et ad 
oras pallide brunneæ, rhizinis minoribus instruclæ vel papillosæ. In corlice superiore 
10-12 y lalo, luteolo, corpusculis obsito, hyphæ superficiei perpendiculares, sat distinclæ, 
septatæ ramosæque et rete maculis parvis formantes et strato amorpho 2 y. lato teclæ. 
Gonidia 8-11 y lata. In medulla dense intricata hyphæ 2-4 y crassæ. Cortex inferior 12 x 
latus et superiori similis. Apothecia 1-3,5 mm. lata, sessilia, cupuliformia, dein appla- 
nata, excipulo lævi, margine integro vel suberenulato, disco rufo prædita. In excipuli 
cortice 50 y lato hyphæ verticales et sicut in corlice superiore disposilæ; gonidia sub 
cortice et sub hypothecio albido; epithecium rufescens et amorphum ; paraphyses 60 y 
allæ, 2 L crassæ, articulalæ, parum connexo-ramosæ, apice non incrassalæ ; thecæ 50- 
52 L& longæ et 14 x latæ, membrana apicali incrassata; sporæ 8"*, hyalinæ, simplices, 
ellipsoideæ, 7-10 y longæ et 5-7 u latæ, immixtis magis ellipsoideis, 10-114 longis et 8-9 w 
latis et sphæricis, diam. 8 u. Gelatinia hymenialis iodo fugaciter cœrulescens, thecis bene 
