198 A.-M. HUE. 
speciei attribuit. Inde sequitur forsan P. MNilgherrensem Nyl. specie à P. proboscidea non 
differre atque formam spermatiis longioribus tantum constituere. Specimina de quibus 
agitur P. crinita Müll. Arg. et P. perlata var. ciliata Ny1. primitus determinata fuerunt. 
Distribulio geographica hujus speciei incerta ; viget saltem in Africa tropica, in America calida 
et forsan seplentrionali, in Nova Zelandia atque in Europa. 
306. Parmelia ghattensis Hue. 
In Asia : in India corticolam et saxicolam in Coonoor in montibus Nilgherrensibus, in 
jugo Ghattensi legit Ch. Gray, anno 1893. 
Thallus cinerascenti-glaucescens, membranaceus, sat late expansus, 8-10 cent. latus, 
K supra flavens et intus similiter reagens atque mox rubescens ; laciniæ parum et irregu- 
lariter lobatæ, in peripheria ambitu rotundæ simulque integræ aut leviler crenatæ, mar- 
ginibus adscendentes, in centro margines similiter ascendentes, passim ciliatæ, sæpius 
simul crispato-sorediatæ, sorediis albis, granulosis, sæpe sphæricis, interdum intus 
recurvæ, superficie valde inæquales, passim convexæ, sæpe concavæ, cæterum læves; 
intus albæ ; infra nigræ, nunc nudæ, nunc rhizinosæ, rhizinis nigris et parvis, in peripheria 
obscure brunneæ, opacæ, late et aliquando fere anguste nudæ. In cortice superiore 
16-20 y. lato, superne fuscidulo, hyphæ superficiei perpendiculares, distinctæ, constricte 
septalæ atque præsertim in dimidio superiore ramosæ atque strato amorpho 3-4 y. crasso 
ieclæ; in laciniis velustioribus cortex vix latior atque hyphæ magis distinclæ, 6-8 w 
crassæ, similiter ramosæ. Gonidia 7-12 y lata. In medulla densa hyphæ 3-4 u crassæ. Cortex 
inferior 15-20 y latus, niger aut brunneus, superiori similis. Apothecia 2-5 mm. lata, 
sæpe in glomerulis coacervata, breviter pedicellata, cupuliformia, excipulo et margine 
sorediosis, disco obscure rufo prædita. In excipuli cortice 50-60 y lalo, hyphæ verti- 
cales, distinclæ, incrassatæ, 12-16 L crassæ, constricte et irregulariter septatæ, ramosæ 
reteque maculis sat magnis, lumine minimo, formantes ; epithecium rufescens ; hypo- 
thecium albidum et e duplicihypharum zona constitutum ; paraphyses 75 4 altæ, articulatæ, 
parce ramosæ, ramis anastomosantibus, apice incrassatæ, 3-4  melientes. Sporæ 12-16 y. 
longæ et 7-9 p latæ, immixtis magis elongatis 17 y longis et 7 y latis. Gelatina hymenialis 
iodo cœrulescens et mox decolorata, thecis persistenter cœrulescentibus. Spermogonia 
desunt. 
Affinis P. proboscideæ Tayl. a qua thallo minore, sorediato, apotheciis sorediatis, sporis 
minoribus atque reaclione differt; vicinior videtur P. perlatæ Ach. a qua thallo magis 
inæquali et reactione præserlim recedit. 
307. Parmelia melanothrix Wain. Æ{ud. Lich. Brés. 1, p. 30 et Lich. Brasil. exsicc. 
n. 1053, Müll. Arg. Lich. Cathar. p. 238, Lich. Schenck. p. 228 et Lich. usambar. p. 254; 
P. urceolata var. melanothrix Mont. in Annal. scient. nat., sér. 2, t. II (1834), p. 372 pro 
maxim. part. et secundum specimina e Brasilia in ejus herbario; P. crinita Nyl. apud 
Hue Lich. exot. n. 600 pr. p., Müll. Arg. Lich. A fric. tropico-orient. p. 338 et pro parte in 
variis ejus secriplis ante annum 1890. 
In Africa : in ins. Madagascaria, in littore occidentali corticolam legit el. Grandidier. 
— 2. ]n ins. e Comoris Nossi-Comba corticolam in Ankatrabe legit el. domina Renala 
Caüllet, 17 maïi 1892 et comm. comes de Poli; fertilis. 
In America : in Brasilia legit S. M. doña Theresia Christina Maria, imperatrix, anno 
1889; sterilis. 
Thallus albidus aut glaucescenti-albidus, sæpe parum extensus, K supra flavens, 
intus immutalus atque CaCl et K (CaCl) non reagens; laciniæ 5-20, sæpe 5-10 mm. late, 
sat profunde lobatæ, lobis ambitu rotundis et crenatis, axillis aculis separatis, marginibus 
adscendentes et ciliatæ ciliis nigris 2-5 mm. longis, flexuosis et simplicibus; supra 
