202 A.-M. HUE. 
intus albæ ; infra passim nudæ et lævigalæ, passim rhizinosæ, rhizinis nigris, sat longis, 
ad peripheriam castaneæ, nilidæ atque late nudæ. In cortice superiore 15-16 y lato, 
corpusculis fuscidulo, hyphæ superficiei perpendiculares, vix dislinctæ, 4 x crassæ, 
constricle septatæ, crebre ramosæ et rete maculis striclioribus ac in 2. tinctorum 
Despr. formantes atque simililter stralo amorpho 3-4 ua crasso hyphis horizontalibus 
sine lumine, ut in ?. dubia Schær., formato lectæ. Gonidia 7-9 y lata. In medulla 
valde densa hyphæ 2-3 L crassæ. Cortex inferior brunneus in lobis peripheriæ 12-14 y 
latus, superiori similis. Apothecia desunt. Spermatia cylindrica recta 4-7 mL longa et 
0,17-0,8 p lala ; sterigmata 20-40 & longa, in basi 3 et dein 2 p crassa, arliculata et 
ramosa. 
Aspectu et conslitutione interna P. tinclorum Despr. similis, sed ab ea colore minus 
albo, marginibus tenuiter dissectis, spermatiis minoribus atque reactione differt. 
A P. flavescente Ny1. in Flora 1885, p. 607, non Krempelh., nisi marginibus non ciliatis 
forsan non recedit. D' Wanio, Lich. Antill. p. 3, affirmat specimen originale D'° Nylander 
glaucescenli-albidum et non flavidum esse atque simul in herb. Mus. paris. hoc invenire 
nequivi. Res cæterum est parvi momenti, nam si vera est, et hanc ita esse credo, nomem 
flavescens Nyl. mutandum esset, nam P. glaberrima var. flavescens Krempelh. in #lora 
1869, p. 223, est flavida isidioque caret. 
312. Parmelia sulfurata Nees et Flot. in Linnæa 1834, p. 501, Nyl. apud Hue Zich. 
exot. n. 587, Wain. Ælud. Lich. Brés. I, p. 34. 
In America : in Brasilia, prope Sao Paulo legil Azevedo Sampaio, anno 1893. 
Specimen parvulum thallo juniore, superficie non isidiato, medulla albido-sulfurea 
recognoscendum. (Thallus K superne lutescens, intus fulvescens, CaCl intus dilute 
lutescens, Wain. loc. citato). 
Insuper in Asia orientali et in ins. Java; in America seplentrionali, teste Tuck. Synops. North 
Americ. Lich. 1, p. 55 pr. p. el in Antillis et in Guyana; in Oceania (Nova Caledonia et Polynesia). 
313. Parmelia persulfurata Nyl. apud Hue Lich. exot. n. 590. 
In America : in Louisiana, ad truncum Quercus viridis legit abb. Langlois, n. 42, 
17 julii 1886. | 
Species præserlim medulla intense sulfurea dignota, apotheciis et spermogoniis 
ignotis. Thallus K flavens, intus æque ac K (CaCl) immutatus. Laciniæ, ambitu rotundæ, 
sat profunde crenalæ, subtus late nudæ. 
Iusuper in Africa (Transvaalia) et in America (in ins. Cuba). 
314. Parmelia Pancheri Hue. 
In Oceania : in Nova Caledonia legit Pancher ad truncum Acaciæ Guillenii in loco ad 
æquilibrium maris silo. 
Thallus albido-argillaceus, membranaceus, rigens, late expansus, K supra flavens, 
intus immutatus K (CaCl) levissime aut non rubescens ; laciniæ 10-15 mm. latæ, parum 
lobatæ, lobis ambitu rotundis atque integris aut raro sinuatis, axillis subacutis separatis, 
in peripheria applanalis aut marginibus paulum adscendentibus ; in centro marginibus 
adscendentes et passim crenatæ, nec ciliatæ, nec sorediatæ, nec isidiatæ ; supra valde 
inæquales, concavæ et convexæ, in centro crebre et iransversim corrugatæ, cæterum 
læves; intus albæ; infra nigræ et passim rhizinosæ, rhizinis nigris, 1 mm. longis et 
simplicibus, ad peripheriam castaneæ aut nigrescenli-castaneæ, nitidæ et late nudæ. In 
cortice superiore 18-20 y lato et corpusculis nebuloso, hyphæ superficiei perpendiculares, 
indistinctæ, constricte septatæ et ramosæ, rete maculis parvis et inæqualibus formantes 
atque strato amorpho 2-3 y lato tectæ ; in lobis vetuslioribus cortex 26-40 y latus, hyph&æ 
