LICHENES EXTRA-EUROPÆI. 207 
Sed P. Zollingeri Hepp in Zolling. Syst. Verz. p. 6 et Plant. Javan. n. 1241, Müll. Arg. 
Lich. Beitr. n. 190, quam cel. Nylander in lora 1885, p. 608 cum ?. saccaliloba junxit, 
species est omnino diversa. Ab illa enim recedit laciniis minoribus et magis adpressis, 
reaclione alia (intus K sanguineo rubens), sporis minoribus et minus pachydermeis atque 
aliis nolis anatomicis. 
Distributio geographica P. saccatilobæ Tayl. incerta, sed hæc species in terris calidis frequens 
obvenire videtur. 
Genus XXXI. — PLATYSMA Nyl. 
Essa nouv. classific. Lich. (1855) p. 172 pr. p., Synops. Lich. I, p. 301 et apud Hue ZLick. 
exot. p. 66 eliam pr. p.; subgenus Platisma Hoffm. Deutsch. Flor. I (1795) p. 138 pr. p. ; 
subgenus Platysma Slizenb. Beitr. Llechtensystem. (1862) p.175 ; Celraria auctor. pr. p. 
Thallus flavicans, stramineus, glaucescens, rarius fuscescens aul obscure brunneus, 
foliaceus, lale vel etiam latissime, raro anguste lobatus, procumbens vel partim ascendens, 
dorsiventralis. In cortice superiore corpusculis vel omnino vel in dimidio supero obsito 
hyphæ superficiei parallelæ, constricte seplatæ vel indistinctæ ramosæque, ramis 
lateralibus anastomosantibus, reteque maculis imparibus formantes, vel cellulas rotundas 
seu angulato-oblongas prope gonidia magnas, superius minores et in parte fere externa 
minimas offerentes vel adhuc superne ramosæ, inde cortex totus vel fere totus pseudo- 
parenchymaticus. Gonidia protococcoidea sub cortice superiore vigentia. Medulla materia 
albida, flavida seu citrina obtecta ex hyphis superficiei parallelis ramosisque constans. 
Cortex inferior cortici superiori colore dissimilis et aliquando pseudocyphellatus, sed 
eodem modo constitutus atque rhizinis vulgo paucis, aliquando satis numerosis et non 
semper fulcrantibus ornatus. Apothecia raro supra thallum sparsa, aliquando margi- 
nalia, plerumque in apice lobi erecti enata, sessilia, rarissime subpedicellata; excipuli 
cortex vel pseudoparenchymaticus vel ex hyphis verlicalibus ramosisque constans; gonidia 
sub cortice, rarius simul sub hypothecio, quod aliquando duplici hypharum zona forma- 
tur; epithecium amorphum ; paraphyses articulatæ, raro connexo-ramosæ; sporæ, 
hyalinæ, simplices, rectæ, rarissime pachydermeæ. Spermogonia tuberculiformia, 
papillaria vel spinuliformia, in ipsa margine crassitudine enata, rarius in thallo ipso 
dispersa vel in ipsa apotheciorum margine vigentia; spermatia parva recta, utroque apice 
vel uno tantum incrassatula, rarissime bifusiformia ; sterigmata arliculala et satis brevia, 
rarius simplicia. 
Illud genus modo crescendi et nolis analomicis genus Parmeliam tam arcte tangit, ut 
in speciebus primæ sectionis infra exponendis præcipuum discrimen inter illas et quasdam 
Parmelias in spermogoniorum situ lantum ponatur. Insuper spermogoniis et corlicum 
structura generi Celrariæ affine est, sed in utroque genere structura anatomica interior 
valde dissimilis est. 
Species corticolæ, lignicolæ, saxicolæ atque interdum terrestres in terris frigidis, 
præsertim septentrionalibus, atque in montanis regionum temperatarum vel eliam cali- 
darum vigen:es. 
SECTIO 1. — CORTEX EX HYPHIS RAMOSIS RETEQUE FORMANTIBUS CONSTITUTES, 
318. Platysma collatum Nyl. apud Hue Zich. exot. n. 531 et Hue Lich. Funn. pp. {9 
et 30 ; Cetraria collata Müll. Arg. Lich. Yatab. p. 192. | 
In Asia : 1. in Japonia corticolam legit R. P. Faurie in Togakuski, n. 777 pr. p., 17 sep- 
tembris 1898; inins. Yeco, in montibus Sapporo, n° 9212 et 9214 pr. p., 30 aprilis 1893, et 
