( ^13 ) 



^rond bewonen welke eertijds door de Kerels is bevolkt 

 ^eworden. 



Wat ons nog aan kennis onfbreekt, om met zekerheid 

 le vvetten en zeden der Kerels te beschrijven, zou men 

 iunnen volledigen door aanvullingen uit de Angel-Saksische 

 vvetten; maar daarbij mag men niet vergeten, dat de An- 

 ^el-Saksen, na de verovering van Engeland, hun volksrecht 

 [iierkelijk hebben moeten wijzigen en inkrimpen, om de 

 )verheid van den koning te versterken, aangezien zij le 

 ^oren nooit koningen of waarlijk heerschende hoofden 

 hadden gekend (1). 



De Kerels van Vlaanderen waren allen vrije mannen, en 

 kenden geene slavernij noch ambtelijke onderschikking. 



Wat wij nu eene Gemeente noemen, hiet bij hen eene 

 Minne, dit is vriendschap (2). Eenige of vêle zuIkerMmnen 

 vormden een Ambacht. 



Tôt het beredderen der openbare zaken, kozen zij, bij 

 îlgemeene stemming, hunne bestuurders, keiirmans of 

 keiirheers. Dezen zalen insgelijks in de Vierschaar en von- 

 Qisten over misdaden en overtredingen. 



Telken jare, kwamen de afgevaardigden der Ambachten 

 le zamen in eenen landraad , welken zij de Hoop noemden, 

 3m over de belangen van Kerb'ngaland te beraadslagen, en 

 ^ast te stellen welke geldelijke bijdrage elke Minne in den 

 ^emeenen schat zou te storten hebben (3). 



(1) Non enim hahenl regem antiqui Saœones. Beda I. V. C. II. 



(2) « Le mot commune est relativement moderne; celle chose s'appe- 

 ait : Minne (amitié). « 



V. Derode, Ann. des FI. de Fr., U VIII, p. 96. 



(3) « Le Eoop était une assemblée populaire ,oU se discutaient tous les 

 nlérêts politiques de la population flamande maritime. >^ 



V. Derode, Ann. des FI. de Fr., t. III, p. 113. 



