(617) 



ZOO wel in Vlaanderen als in Brittanië bewonen , en van 

 (len zelfden volksstara zijn. 



Op het einde der vijfde eeuw , traden vêle Germaansche 

 stammen , ook de Saksen , onder den algemeenen naam 

 van Franken, in een verbond om Gallië van de Romeinen 

 af tewinnen. Zij kozen tôt opperhertog Clovis (Hlodwich). 



Onder hem was een der voornaamsle oversten zekeie 

 Ragenher, heirtog van Karaerryk, en ongetwijfeld de ge- 

 kozen bevelhebber der Kerels van Vlaanderen. 



Toen Clovis, na de verovering van Gallië, zich Christen 

 lietdoopen, weigerden Ragenher en de hem onderhoorige 

 benden, hunne Germaansche goden te verloochenen. Zij 

 keerden verbitterd terug naar Vlaanderen , en kregen geen 

 deel van de veroverde wingewesten. Ja, CIoyîs wreekte 

 zich later bloedig op Ragenher (1). 



Een bewijs, dat deze Ragenher een Kerel vvas, vindt 

 men daarin, dat de Kerels van Vlaanderen, langer en 

 hardnekkiger dan andere Germanen , hun oud geloof zijn 

 bijgebleven (2), tôt zoo verre, dat de heer Kervyn de 

 Lettenhove eenen Kerel aanhaalt, Segher van Ghistel ge- 

 naamd, die tôt omtrent 1096 heiden was gebleven, en 

 zich Christen moest laten doopen om aan de Kruisjaart te 

 kunnen deel nemen. 



Wat dit gevoelen nog meer staaft, is dat men in de 

 jaarboeken der Augel-Saksen , dien naem, Raeginheri, 

 Raeginhere j niet zelden aantreft (5). 



(1) Greg. Turon, lib. II, XVII el XLII. 



(2) « Les Kerles ne pardonnaient pas aux Francs leur conversion au 

 christianisme... Les Saxons étaient des païens invétérés (paganissimi). » 



V. Derode, Ann. des FI. de Fr., t. VIII, pp. 69 el 70. 



(3) Zie, onder anderen, Lappenberg, verlaald door B. Thorpe, 1. 1, 

 pp. 148 el 287. 



