( 621 ) 



Oodanksal deaanvechtingeiihunnervijanclen,haddeiide 

 Kerels evenwel lot het jaar 11 19 hunne oud-Germaansche 

 instelliugen behouden; maar nu werd Karel van Dene- 

 raarken graaf van Ylaanderen. 



De meesle Kerels hielden het met zijnen legenstrever, 

 Willem van Loo, burggraaf van Yperen, naderen afstam- 

 meling der Ylaamsche graven, en wiens moeder eene Ker- 

 linne was (1). 



Willem van Loo werd overwonnen , en verzaakte, voor 

 alsdan ten minste, zijne aanspraak op de kroon. 



Graaf Karel, bijgenaamd de Goede, schijnt het met zijne 

 Ylaamsche onderdanen wel gemeend te hebben ; doch, ge- 

 woon aan het hof der Fransche koningen te verkecren, en 

 diep doordrongen van de féodale grondbeginsels, kon hij 

 het gewis niet als ^vettelijk of verdragelijk achten, dat een 

 gansch volk van landbouwers en arbeidende lieden, als 

 vrije mannen, de zelfde rechten beweerde te bezitten als 

 de ridders en edelgeborene heeren. 



Hij begon met zekere voorzichtigheid, doch vruchleloos, 

 eenige pogingen te beproeven, om de Kerels de leenheer- 

 schappelijke onderschikking te doen aanvaarden ; doch 

 door zijne raadsheeren, vooral door zekeren Tancmar van 

 Straten aangespoord, wilde hij eindelijk het machtigste 

 maagschap der Kerels dwingen , zich dienstbaar aan de 

 kroon, dit is slaaf (serf) van het grafelijk domein le er- 

 kennen. 



Eenige Kerels, van het bedreigde geslacht, benamen 



(1) Deze Willem vau Loo was klelnzoon van Robrecht-de-Vries door 

 Philips; Karel van Denemarken was dit slechts door Adela. Zie overigens 

 den voUedigen geslachlsboom in Vie de Charles le /?on,parle D''\Vegner, 

 traduit du Danois par un bollandiste. 



2™^ SÉRIE, TOME XXIX. 40 



