( 624 ) 



Toen zij reeds gedureiide drie wcken als ware leeuwen 

 zich hadden verdedigd,en herhaaide beslorniingen hadden 

 algeslagen, kwam de koning van Frankrijk in persoon naar 

 Brugge, aan het hoofd van een ongewoon machtig léger, 

 om den inoord van zijnen bloedverwant Karel te wreken. 



De Kerels worstelden met de woede der wanhoop tegen 

 deze ontzaggelijke heirkracht; zij verloren opvolgend, en 

 telkens na bloedige gevecliten , de buitenmuren , het pa- 

 leis des graven, het kloosler en de kerk van S^-Donaas, 

 gebouwen die binnen de Burg besloten waren. 



Eindelijk door deze immer vernieuwde aenvallen bijna 

 gansch weggesmolten , werden zij op S^-Donaas toren ge- 

 dreven, van welks gaanderijen zij hunne vijanden met 

 allerlei werptuigen , ja , met stukken der verbrijzelde klok- 

 ken poogden te verpletteren. 



De koning van Frankrijk, over zulken hardnekkigen 

 wederstandverbolgen, deedden toren ondermijnen.Slechts 

 toen deze begon te waggelen en dreigde omverre te stor- 

 len , boden de Kerels aan , zich over te geven , op voor- 

 waarde dat men hen door rechters zou doen onderhooren , 

 en degenen die niet medepliclitig aan den moord waren , 

 zou toelaten hunne onschuld de bewijzen. 



Dit hun toegestaan zijnde , kwamen zij met vertrouwen 

 van den toren , en werden naar de gevangenis geleid. 



Van eenige honderde Kerels , die de verdediging der 

 Burg hadden begonnen, bleven er nog slechts acht-en- 

 twintig over! 



Gedurende veertig dagen hadden zij wederstand ge- 

 boden aan de vereenigde heirkrachten van Frankrijk en 

 van Vlaanderen... 



ïn stede van ze te vonnissen, zooals men hun had be- 

 h)ofd, bracht men ze, eenige dagen later, cen voor een op 



