( 629 ) 



Deze bloedige nedeiiaag moet hen voor langen tijd on- 

 machtig gemaakt hebben om nog op te staan legen dege- 

 nen, die immer voorlijverden om de laatste sporen van het 

 oud-Germaansch volksrecht in Viaanderen te vernietigen. 



Maar andere verdedigers had de vrijheid gevonden in 

 de groote steden des lands, welke door de nijverheid hun- 

 ner bewoners eenen hoogen trap van voorspoed en rijkdom 

 hadden bereikt. 



Elkeen in ons land kent nu de geschiedenis van Jacob 

 van Artevelde, en weet hoe de Ylaamsche gemeenten, 

 onder zijne leiding, gansch Europa verwonderden door de 

 ontwikkeling eener tôt dan ongekende volksmacht. 



Het lag evenwel in het lot der wereld , dat de volkeren 

 van Europa nog diep en langdurig moesten verdrukt wor- 

 den , vooraleer de verlorene vrijheid der vaderen gedeel- 

 telijk te herwinnen. 



Toen Philips van Artevelde, Jacobs zoon, in 1382, op 

 het slachtveld van Roosebeke met meer dan 20,000 Vla- 

 mingen sneuvelde, verduisterde de zon der onafhankelijke 

 gemeenten, en de eeuwenheugende worsteling vvas ten 

 einde, hoe zeer ook vruchtelooze pogingen nog van tijd tôt 

 tijd kwamen bewijzen , dat Viaanderen het juk met onge- 

 duld en geheime woede droeg. 



In het midden der XIV'^ eeuw verviel, door een huwe- 

 lijk , de kroon van Viaanderen aan de hertogen van Bour- 

 gonje. 



Van dit oogenblik af werd door deze trotsche vorsten, 

 ons geheel vreemd van afkomst en zeden, eenen openlijken 

 strijd gevoerd tegen de rechten, de taal en de gebruiken 

 des volks in Viaanderen. 



De gemeenten vergoten nog hun bloed in eervolle po- 

 gingen, om zich uit de verdrukking los te woelen; doch 



