groote fout, namelijk het schatten van een ster van 23° hoogte 
op een hoogte van 45°, zeer in twijfel. Hij komt tot een 
veel geringer verschil en wel van slechts 39.6, en meent, 
dat het met eenige oefening best mogelijk zoude zijn om die 
schattingsfout nog veel kleiner te maken. Deze laatste uiting 
wijst er op dat de Heer №ллхо, als astronoom, zich heeft 
willen onttrekken en, wellicht onbewust, heeft weten te 
onttrekken, aan den physiologischen indruk dat de hemel 
ook hem neergedrukt voorkomt, doch het is bij deze waar- 
nemingen juist te doen om die physiologische afplatting te 
meten, hetgeen natuurlijk niet gebeurt, of minder goed, wan- 
neer men dien indruk wegwerkt. Integendeel moet men zich 
geheel en al-daaraan overgeven. Ziet men den hemel als een 
bolvormig gewelf (Kugelkalotte) dan kan het niet anders of 
men moet het halveeringspunt aan den hemel zien onder 
een hoek die kleiner dan 45° is, zooals uit onderstaande 
teekening is af te leiden, waarin H M Z het hemelgewelf is, 
^, 
Ab 
# 0 
6 
Z het zenith, H horizon, M halveeringspunt, O het oog en 
C het middelpunt van den hoek H C Z. Noemt men dezen hoek 
Н C Z, 2x, en den hoek Н О M, a dan volgt uit de figuur dat 
соз z—cos 2x 
tang. a — : 
9 sin г 
waaruit men, in het oog houdende dat x kleiner dan 45^ iss, 
gemakkelijk kan afleiden dat « ook kleiner dan 45? moet zijn. 
In de onderstaande tabel vindt men de waarde van den hoek 
