= Bd 
voortbrengen, waardoor zij zich voortplanten (sporen, geslach- 
telijke produkten), maar die zich door middel van hun geheele 
lichaam voortplanten, door zich eenvoudig in twee gelijke 
deelen te verdeelen, onsterfelijk zijn. Deze onsterfelijkheid 
is evenwel niet, zooals WeissMANN opmerkt, gelijk aan die der. 
goden uit de Mythologie, die onsterfelijk zijn, omdat geen 
leed hun kan genaken. Zij zijn integendeel zeer broos en 
op ieder oogenblik van den dag sterven er millioenen; maar 
zij zijn niet gedoemd tot vernietiging door de onmogelijkheid 
om te kunnen blijven voortleven; zij sterven dikwijls door 
een toevallige omstandigheid, nooit door ouderdom. Dit 
aureool van onsterfelijkheid is den ééncelligen wezens ont- 
nomen door Mauras, die heeft aangetoond, dat een ééncellig 
wezen zich maar niet tot in het oneindige toe kan verdeelen. 
Na een aantal deelingen, verschillend naar de soort, vertoont 
het ééncellige diertje onmiskenbare teekenen van verzwakking, 
van ouderdom en sterft, tenzij het een ander individu ontmoet, 
dat in dezelfde omstandigheden verkeert, waarmede het zich 
vereenigt, om zoodoende voor nieuwe deelingen nieuwe 
krachten te verkrijgen. 
WeissMANN geeft niet toe, dat dit een bewijs is voor de 
sterfelijkheid. Het is er mede gesteld, zegt hij, als met den 
reiziger in de woestijn, die van dorst omkomt als hij niet 
ter juister tijd een oase ontmoet. Maar niet dáárom is de 
woestijnreiziger sterfelijk. Evenmin is het eencellige individu 
sterfelijk als het niet ter rechter tijd een ander individu 
ontmoet, waarmede het zich kan vereenigen, want die ver- 
eeniging zelve is een daad van het leven en kan onmogelijk 
gelden als het bewijs voor de sterfelijkheid. De mensch 
daarentegen en alle meercellige wezens worden ook oud en 
verzwakken evenals de eencelligen. Maar voor hen bestaat 
er geen verjongingskuur, voor hen is er geen gelegenheid de 
verloren jeugd te herwinnen. . 
Doch, al is de mensch sterfelijk, hij sterft niet in zijn 
geheel; hij laat kinderen na, die een gedeelte uitmaken van 
hemzelf en in deze gaat hij voort te leven. Het bevruchte 
