ABSOLUTE EENHEDEN EN DIMENSIE- 
FORMULES. 
(Voordracht gehouden op 25 Juni 1904 op de Bestuursafdeeling voor 
voordrachten met debat). 
Zooals U bekend is, had in de middeleeuwen ieder gewest, 
dikwijls zelfs een stad op zichzelf, een eigen stelsel van 
maten en gewichten. Bij het toenemen van het onderling 
verkeer begon men de daaraan verbonden moeilijkheden 
te gevoelen en ontstond de wensch meer eenheid te dien 
opzichte te verkrijgen. Toch duurde het tot aan het eind 
van de 18% eeuw, voordat een krachtige poging, om die 
‘eenheid te bereiken, werd gedaan. 
Op aandringen van TALLEYRAND, President van de Nationale 
Conventie in Frankrijk, werd in 1790 een commissie benoemd, 
waarin 0.a. bekende mannen als Borpa, LAGRANGE, LAPLACE 
en MoxaE zitting namen en waaraan werd opgedragen een 
stelsel van maten en gewichten te ontwerpen. 
Op voorstel van die commissie werden in 1793 de Fransche 
geleerden МЕснлїх en Detampre belast met het verrichten 
van een graadmeting en naar aanleiding van die meting, 
waarbij de lengte van den meridiaan tusschen Duinkerken en 
Barcelona werd bepaald, nam de commissie het 740.000.000 
deel van den omtrek der aarde als eenheid van lengte of 
meter aan. In 1799 werd daarop de meter, voornamelijk 
naar aanleiding van een rapport van onzen landgenoot VAN 
SwINDEN, door de Wetgevende Vergadering van Frankrijk 
als lengte-eenheid aangenomen. Om die maat gemakkelijk 
te kunnen terugvinden werd ееп platte platinastaaf уегуааг- 
digd, waarvan de lengte zooveel mogelijk met die van een 
