Пе 
1°. Die eenheden moeten hoeveelheden zijn, Фе een 
nauwkeurige vergelijing met andere hoeveelheden van de- 
` zelfde soort toelaten. 
2°. Die vergelijking moet mogelijk zijn door alle tijden 
heen. De grondeenheid mag haar grootte dus in den loop der 
tijden niet veranderen. 
3*. Die vergelijking moet overal mogelijk zijn. De waarde 
der grondeenheid mag dus niet afhankelijk zijn van de plaats 
op aarde, waar zij gebezigd wordt. 
4°. Die vergelijking moet gemakkelijk kunnen geschieden. 
5°. De fundamenteele eenheden” ten GE жоп 
worden, dat de definieering der v 
gemakkelijk en de formule, die de betrekking aängseft tus- 
schen de afgeleide eenheid en de fundamenteele eenvoudig zij. 
De fundamenteele eenheden door Gauss en WEBER aange- 
nomen, dus de m.M., het milligram als eenheid van massa 
en de seconde voldoen aan deze voorwaarden, alleen hebben 
SU het bezwaar, dat de uitkomsten van metingen en bere- 
keningen in groote getallen moeten worden uitgedrukt, aan- 
gezien de eenheden elk op zichzelf klein zijn. 
Tegenwoordig zijn algemeen als fundamenteele eenheden 
in gebruik: als eenheid van lengte de c.M., als eenheid van 
massa de massa van een gram, als eenheid van tijd de seconde. 
Alle andere natuurkundige eenheden worden van deze drie 
eenheden afgeleid; men noemt daarom dit stelsel van eenheden 
het centimeter-gram-seconde stelsel of kortweg C.G.S. stelsel. 
In 1873 was in Engeland in ’t leven geroepen een „Сош- 
mitee for the Selection and Nomenclature of Dynamical and 
Electrical Units"; op de bijeenkomsten van dit commité heeft 
een punt van ernstige bespreking uitgemaakt welke drie 
fundamenteele eenheden zouden worden voorgesteld, of de 
meter, gram en seconde of wel de с.М., gram en seconde. 
De voorstanders van de eerste drie bepleitten de aanname 
van Meter, omdat die naam eenvoudiger was dan die van 
e.M., de voorstanders van de c.M. brachten daar het volgende 
tegen in: Onder dichtheid van een stof verstaat men het 
