u 114 — 
een curiositeit was gebleven. КотвЕ vond een methode uit _ 
om dit zuur op technische wijze uit phenol uit steenkoolteer te 
maken en daardoor werd het mogelijk om van de belangrijke — 
technische en therapeutische eigenschappen dezer stof partij 
te trekken en daardoor het maatschappelijk vermogen belang- 3 
rijk te vermeerderen, hetgeen, ofschoon het zuur en zijne 
eigenschappen bekend waren. nooit zoude mogelijk geweest 
zijn, als alleen de beide genoemde planten als voortbrengers 
hadden moeten dienst doen. Op groote schaal wordt citronel- 
olie naar Europa gezonden, waar men er den geur der viooltjes 
en meer fijne parfumerieén uit bereidt, voor wier bereiding uit 
de plant zelf zooveel viooltjes noodig zouden zijn geweest, 
dat er bij geen mogelijkheid genoeg zouden kunnen worden 
aangeplant om in de thans bestaande behoefte te voorzien. 
Hetzelfde geldt voor de muskus en in den laatsten tijd voor 
de kamfer, die uit terpentijnolie kan worden gemaakt en 
die het monopolie der natuurlijke kamfer op gelukkige wijze 
is komen verhinderen. Kamfer wordt zeer veel gebruikt voor 
de vervaardiging van celluloid-artikelen en het zou zeer 
jammer zijn. als dit zou moeten ophouden door de uitroeuins 
van de kamferleverende boomen op Formosa en daarom IS 
het een gelukkig feit, dat door de terpentijnolie, die in groote 
hoeveelheid gewonnen kan worden, deze tak van industrie 
verder verzekerd is en niet van den invoer van een. buiten- 
landsch product, waarvan de productie steeds twijfelachtig 
blijft. afhangt. : 
. Het is ook een schoone taak voor de synthetische scher 
kunde om caoutchouc of getah-pertja te maken en op deze 
EE ies үлү! 
manier aan den beperkten aanvoer van het natuurproduct 
tegemoet te komen. Ik zou nog een aantal voorbeelden ~ 
kunnen noemen van stoffen, die buiten de planten, waarul 
1) oorspronkelijk afkomstig waren, worden bereid en waarvall 
de consumptie zoo groot is, dat, hadden we die hulp niet. de | 
keus zich zou voordoen: òf afstand doen van die nuttige — 
begeerlijke zaken, òf zooveel land aan de cultuur van voedings” 
middelen ontnemen, dat we voor den aanbouw van weelde- E 
