— 155 — 
P. satyrus Мавт.; P. satyrus Evans; Satyrus bicolor J. GRIFF; 
Sat. rufus Less. ; Simia abelii Fiscuer; S. agrias SCHREB.; S. curtus 
Buiytu.; S. gigantica Pearson; S. morio OWEN; S. pongo FISCHER; 
S. owenii Вълтн.; S. wallichii Buaixy.; S. wurmbii E, GEOFFR. 
Onderverdeeling volgens SELENKA: 
S. landakkensis ; 
S. batangtuensis; 
S. dadappensis ; 
S. genepaiensis ; 
S. skalauensis ; 
. rantaiensis; 
S. tuckensis; 
‚Б. deliensis (sumatranus); 
8. abongensis (sumatranus). 
te 
Inl. namen. Orang-oetan (Mal.); pongo (Borneo); maias, 
maias kessar, m. rameh, m. pappan (Dajak); mawej, mawas 
(Oost-Sumatra); kahieo, kahies (Zwid-Borneo); keoe ( Doesoen); 
het oude mannetje heet salamping en het wijfje boekoe bij 
de Beadjoe’s; orang-panda, orang-pendekh (Benkoelen). 
Maten. Strekking van de armen bij een volwassen wijfje 
192 сМ.; hoogte van de voetzool tot de kruin van 3 exem- 
plaren respectievelijk: 198, 140 en 148 cM. 
Verspreiding. Sumatra(Zuid- Atjeh, Langkat, Kaap- Tamian, 
Deli, Gajoe- en Alaslanden tot aan de Westkust); Borneo (Sintang, 
Kapoeas, Roema-Manoeal, Mahakkam). 
Men heeft den orang-oetan van Sumatra en dien van Borneo 
tot twee afzonderlijke soorten gebracht. Door SELENKA is 
aan de Sumatrasche soort de naam 5. sumatranus gegeven, 
terwijl daarvoor door Crarke reeds S. abelii gebruikt is 
geworden, SgLENKA onderscheidt verder voor het Noord- Kapoeas 
gebied 6 rassen, die door natuurlijke grenzen als rivieren 
en bergruggen gescheiden zouden zijn, daar de orang-oetan 
niet zwemt en geheel op 't leven op boomen aangewezen is. 
