— 163 — 
Siamanga syndactyla Gray; Simia syndactylus RAFFL.; Syne 
dactylus siamang Вол. 
Inl namen. Siamang=si amang; imbau ( Oost- Sumatra). 
Verspreiding. Sumatra (Paninggahan, Serdang, Moeka- 
Moeka bij Manindjau; in Palembang ten Westen van de 
Lematang, ten Zuiden van de Rawas en de Moesi). 
Maten. Lengte van de kruin tot de anus 62.5 cM.; 
lichaamsgewicht 9500 gr. ; hersengewicht 130 gr.; een individu 
van + 92 maanden oud had een lengte van de kruin tot de 
anus van 28.5 cM., een lichaamsgewicht van 1250 gr. en een 
hersengewicht van 100 gr. 
Spanwijdte der armen 170 cM. 
De siamang is de grootste van de gibbons en komt uit- 
sluitend op Swnatra voor. Zij mist evenals alle andere 
Hylebatidae een staart. De kleur is gelijkmatig glanzend 
zwart, met uitzondering van de grauw of witachtige bakken- 
baarden; het haar van den onderarm is naar den elleboog 
gericht. 
De tweede en derde teen van den voet zijn tot aan het 
laatste kootje met elkaar verbonden. De oogen ziju zwart. 
Een soort keelzak dient om het geluid te versterken. De 
siamang is minder schuw dan H. agiles; zij leeft in de bos- 
schen tot een hoogte van 2000 M., komt slechts zeer zelden 
op den grond en loopt dan langzaam rechtop met de armen 
horizontaal balanceerende. Willen ze sneller vooruit, dan 
loopen zij als de orang-oetan, waarbij de armen als krukken 
gebruikt worden. Het zeer krachtige geluid is 's morgens 
en ‘savonds en soms midden op den dag of 8 nachts op 
grooten afstand te hooren. 
De wijfjes brengen een hoog geluid voort, terwijl de man- 
netjes een diepe bas hebben. 
Zij leven in kleine troepen van 4—10 stuks, slechts zelden 
afzonderlijk. 
Het geluid, dat zij voortbrengen, beschrijft HAGEN als volgt 
