— 178 — 
S. everetti onderscheidt zich van 8. hosei, doordat de kop 
zwarter is. 
Misschien is het echter een variëteit van 8. hosei en geen 
afzonderlijke soort (P. Z. S. L. 1892, p. 582). 
Verder worden nog opgegeven: 
Semn. natunae Tuomas van de Natuna-eilanden, 
Semn. sabanus Tuomas van Borneo en 
Semn. potenziani BONAPARTE van het eiland Sipora (Sumatra) 
(TnovEssART 1904, p. 7). 
90. Nasalis larratus GEOFFR. 
Syn. Cercopithecus nasicus DESM.; Nasalis recurvus VIGORS 
en HonsrIELD; N. larvatus ANDERSON; Rhynchopitheeus larvatus 
DaurBoom; Semnopithecus larvatus FISCHER; Semn. nasica 
SCHREBER; Semn. nasicus DESMOULINS; Simia nasica Е. CUY.; 
5. nasalis Suaw; S. longimanus LINK. 
Inl namen. Bantangan ( Pontianak); bekantan (Bandjer- 
massin); pika (Sambas); rasong (Sinitau) ; bakora (Dajak). 
Verspreiding. Borneo (Smitau, Pontianak, Koetei, Ban- 
djermassin, Serawak). 
Maten. Lengte van het lichaam 70 cM., van cen 
staart 76 cM. 
De neusaap is gekenmerkt door den grooten neus, die bij 
de volwassen mannelijke dieren meer ontwikkeld is dan bij 
de vrouwelijke en bij de jongen betrekkelijk klein. 
De algemeene kleur is roodachtig; op den rug is de kleur 
donkerder dan aan de buikzijde, dof op de ledematen en op 
de stuit geelachtig wit. Ook de staart heeft dikwijls geheel 
of gedeeltelijk deze kleur. De krachtig gebouwde dieren 
hebben een vrij goed ontwikkelden duim; wangzakken ont- 
breken geheel, maar de keelzak is zeer groot. 
Het dier leeft in groote troepen en laat een eigenaardig 
geschreeuw hooren, dat eenigszins door „kahau” weergegeven 
