— 191 — 
Verspreiding. Sumatra, Banka, Borneo. 
Maten. Lengte van den snuit tot aan den wortel van 
den staart (g) 190 cM.; hoogte 115 cM. Het 9 dier is als 
bij de meeste herten kleiner dan het mannetje. 
De horens zijn op zijn hoogst een derde langer dan de 
kop, donker roodachtig bruin van kleur en aan de punten 
geelachtig. De rozenstok is sterk achterwaarts gericht. Van 
de drie takken is de middelste het kortst. 
Het haar is stug en aan den hals het langst. Het dier 
is donkerbruin, welke kleur aan den hals in zwartbruin 
overgaat. Ook kan het geheele dier meer zwart dan bruin 
gekleurd zijn. Bij den wortel van den staart bevindt zich 
een lichter gekleurde plek. 
De korte, maar zeer dikke kwast van den staart is git- 
zwart. De jongen zijn lichter van kleur. 
Deze hertsoort leeft zoowel in de vlakke kuststreken als 
in het bergland en houdt gaarne verblijf in waterrijke en 
moerassige wildernissen. 
In Oost-Sumatra noemen de Maleiers de jonge dieren met 
een onvertakt gewei „roessa-terak”. 
Hose beschrijft voor Borneo (Serawak, Mt. Dulit) Rusa 
brookei (Ann. Nat. Hist. XII, 1893, p. 206). 
49. Rusa hippelaphus CUY. 
Syn. Cervus russa Мїплєк; C. tunjac Вгүтн.; С. hippelaphus 
Cuv.; Виза rusa Mürrer; В. unicolor BLANF. 
Inl namen. Badjang en takajo (Dajak); bandongo-ogenge 
(Noord-Celebes); mendjangan-djawa (Pleihari); mendjangan- 
loeloeng (?) (Karimon-Djawa); mendjangan-saboe (?), oentjal 5 
(Soendalanden ); mendjangan, sangsam (Java). 
Verspreiding. Borneo, Java, Karimon- Djawa, Soembawa, 
Maten. Lengte 165 cM.; hoogte 100 cM. 
