sn 405 — 
matjan (Bal); maoeng of mejong (Soendalanden); иш of 
harimaoeng (Dajak). 
Verspreiding. Sumatra; Java; Bali. 
Maten. Lengte van Кор en romp 150—200 cM.; lengte 
уап den staart 65 cM.; hoogte bij de schouders 90— 105 cM.; 
gewicht 175 K.G. 
De kleur van den tijger in den Archipel is in 't algemeen 
niet zoo roestrood als bij den vorm van Bengalen, terwijl de 
zwarte strepen minder scheef zijn en de staart korter en 
dunner is. 
De staart bereikt ongeveer de helft van de lengte van 
kop en romp te zamen, en vertoont zwarte ringen. Zoowel 
zwarte individus als albino's zijn wel eens waargenomen 
(BLANForD). 
Het vrouwelijk dier is kleiner dan het mannelijke, dat 
zelfs tot 366 cM. lengte (kop, romp en staart) kan bereiken. 
De tijger leeft in paren, maar het wijfje schijnt voor de 
geboorte van de jongen het mannetje dikwijls te verlaten. 
Men heeft echter ook wel het mannetje in tegenwoordigheid 
van het wijfje en de jongen gezien. 
De Soendaneezen zouden nog onderscheiden ,,mejong- 
lakbok” of »mejong-gedé” (de grootste en gevaarlijkste tijger) 
en de „mejong-santjang”, die kleiner en minder gevaarlijk is 
еп een grooter aantal en onregelmatiger strepen zou vertoonen. 
Eveneens onderscheidt de bevolking van Sumatra (Рапе- en 
Dila-gebied) volgens NEUMANN een grooten tijger, den „bale- 
moen” en een kleineren, den ,,babijat” of „arimo-nagodang”. 
60. Felis pardus L. 
Syn. Felis chalybeata Scures.; Е. fontanieri M. Epw.; Е. 
fusca Mewer; F, leopardus Темм.; F. melas Пкзм.; F. panthera 
ALLAS; Е. varia Зснвкв.; F, variegata WaGN.; Leopardus 
chinensis Gray; L. japonensis Gray; L. pardus Gray; L. varias 
Gray; Г. perniger GRAY. 
