— 291 — 
Mydaus-soorten verspreiden een sterken stank, door de 
klierstof, die zich vormt in groote eivormige klierzakken aan 
weerszijden van de anus. De inhoud van deze zakken kan 
willekeurig uitgestooten worden. 
De stinkdas is zwartachtig bruin met een witte langsstreep 
over den kop, nek en rug; de kleine pluimvormige staart is 
wit evenals de klauwen, die voor graven ingericht zijn. Zij 
leven vooral van insecten en wormen. 
De stinkdas wordt vertegenwoordigd door Mydaus ollula 
Tromas op Groot- Natoena en door M. lucifer Tuomas op Borneo. 
87. Arctonyx collaris Е. CUVIER. 
Syn. Arctonyx isonyx Нораѕ.; Trichomanis hoevenii 
HUBRECHT. 
Verspreiding. Borneo; Sumatra. 
Maten. Lengte van Кор en romp 75 сМ.; van den staart 
23 cM. 
De algemeene kleur is een vuilgrijs, dat aan den rug met 
zwart vermengd is. De haren zijn geheel vuilwit, behalve 
de uiteinden van de langere haren op den rug en de zijden, 
die zwart zijn. 
Over den kop loopt een donkere streep van de bovenlip 
boven het oog naar het oor en een tweede van de kin langs 
de wangen, die door een breede streep met de eerste ver- 
bonden is. De benedendeelen en de ledematen zijn donker, 
de laatste zijn soms zwart. 
88. Helictis orientalis HORSFIELD. 
Syn. Gulo nipalensis Hopas.; ©. orientalis HoRSFIELD; 
Helictis nipalensis Gray; Mydaus orientalis Малев; M. 
macrurus TEMMINCK; Melogale fusca GEOFFROY. 
Inl namen. Bioel (Soendalanden); bievel; njentek 
(Java) 2; slèntik (Java) ?; toeloepan (Tengger). 
Verspreiding. Java. 
