— 932 — 
119. Sciuropterus sagitta LINNAEUS. 
Syn. Pteromys aurantiacus W AGNER; Pt. horsfieldii W ater- 
HOUSE; Seiuropterus davisoni O. Tuomas; Sc. horsfieldii CANTOR; 
Sc. phayrei BLYTH.; Sciurus sagitta LINNAEUS. 
Inl. namen. Entjang-entjang (Soend.); kechoeboe, ketjoe- 
boek (ага). 
Verspreiding. Java; Banka; Borneo; Sumatra. 
Maten. Lengte van kop en romp 16 сМ.; van den staart 
zonder haren 13 cM. 
Evenals de andere soorten van dit geslacht is een zweef- 
huid tusschen de voor- en achterpooten uitgespannen, die 
echter veel smaller blijft dan bij de Pteromys-soorten. De 
staart is hier plat en niet in de zweefhuid opgenomen, 
zooals dat wel het geval is met den rolronden staart van 
de Pteromys-soorten. 
Sc. sagitta is van boven bruin met een gele tint; de onder- 
deelen zijn wit of geelachtig wit. Пе staart is bruin van 
boven en rooder beneden. 
TROUESSART geeft als ondersoorten op voor Indië Se. hors- 
Jieldii У АТЕВНОСЗЕ (Java, Borneo) en Sc. aurantiacus WAGNER 
( Banka). 
113. Sciuropterus lepidus Horst. 
Verspreiding. Java; Borneo. 
Dit dier gelijkt zeer veel op de vorige en wordt HS 
Мишев en SCHLEGEL als identisch beschouwd, terwijl THOM 
(P. Z. S. Г. 1886, p. 76) Sc. lepidus met Se. spadiem? 
gelijk stelt. 
114. Sciuropterus setosus TEMMINCK en SCHLEGEL. 
Verspreiding. Sumatra; Borneo (Serawak). 
Maten. Lengte van kop en romp 12 cM.; van den staart = 
9.5 сМ, 7 
