— 814 -- 
Evenals bij alle koeskoes-soorten is de staart bij dit dier voor 
de helft of meer van haren ontbloot, terwijl de 2° en 3* teenen 
van den achtervoet vereenigd zijn tot dicht bij het uiteinde. 
De staart vormt een grijpstaart. Deze buidelrat is aschgrauw 
tot grijsachtig van kleur; de haren hebben zilverachtig 
‘gekleurde uiteinden. Hoewel het midden van den rug 
donkerder is, wordt er geen bepaalde streep gevormd. De 
benedendeelen zijn wit of met een aschkleurige tint. 
De dieren schijnen gaarne doerians te eten en worden dan 
zeer vet. 
Verder komen nog voor: 
Phalanger melanotis Tuomas (Talaut) en 
Ph. rothschildi Tuomas (Molukken, Obi). 
305.  Pseudochirus albertisii PETERS. 
Verspreiding. Nieuw-Guinea ( Arfak). 
Maten. Lengte van kop en romp 34 cM.; van den staart 
31 cM. 
Dit dier onderscheidt zich van Ps. canescens door de kortere 
en meer behaarde ooren. De vacht is langer en wolliger 
_ еп een breede donkere band loopt over de ruggegraat. 
О. Tromas onderscheidt nog Ps. coronatus als ondersoort, 
die donkerder van kleur is en een lengte heeft van 25 cM., 
terwijl de staart 22 cM. lang is. 
306.  Pseudochirus canescens WATERHOUSE. 
Syn. Pseudochirus bernsteinii SCHLEGEL ; Ps. grisescens PETERS. 
Maten. Lengte van kop en romp 24.5 cM.; van den staart 
21 cM. 
Verspreiding. Nieww-Guinea; Salawatti. 
Dit dier is kleiner dan Ps. albertisii, Over het midden 
im den kop loopt een donkerbruine streep, en eveneens 
bevindt zich een streep aan de basis van de ooren. De 
