— 858 — 
de zoneelips van 1900 in Noord-Amerika werden 7 uren lang 
talrijke waarnemingen gedaan, waaruit bleek dat de aard- 
magnetische kracht veranderingen onderging, die gedurende 
de totaliteit het grootst waren en ook buiten de schaduwkegel 
aangetoond konden worden. Het was alsof een noordpool 
door de atmosfeer ging. 
Wanneer de veranderingen in het aardmagnetisme gedeel- 
telijk het gevolg zijn van electrische stroomen in den 
dampkring, dan behoeft het niet te verwonderen, dat bij 
afkoeling van die atmosfeer, zooals bij een zoneelips plaats 
heeft, afwijkingen waar te nemen zullen zijn. 
In 1901 werden op aandrang van Bauer over de geheele 
aarde waarnemingen gedaan. Het bleek, dat den 18%" Mei, 
de dag van de zoneclips, op de plaatsen buiten de invloeds- 
sfeer van de eclips een magnetisch rustige dag was. 
Binnen de schaduwzone waren niet alleen afwijkingen te 
bespeuren op Mauritius en op Sumatra’s Westkust, waar de 
eclips totaal was, maar ook te Batavia en te Manila, waar 
zij partieel was. 
Baver heeft de gegevens verzameld voor de eclipsen van 
1870 in Ларе, 1871 te Buitenzorg, 1900 in de Vereenigde 
Staten en 1901 in Sumatra. Deze laatste viel voor Mauritius 
gedurende den morgen en voor Sumatra gedurende den middag. 
Hij kwam tot het resultaat, dat de afwijking van de 
magneetkracht omgekeerd was, naarmate men ten noorden 
of ten zuiden van den magnetischen »quator was, en 's morgens 
tegengesteld aan die van 'smiddags. Пе afwijkingen zijn 
zeer gering; de horizontale magneetkracht ondergaat een 
verandering van nog geen !/, 5j. 
De veranderingen zouden overeenkomen met de dagelijksche 
veranderingen van het aardmagnetisme. De nacht is eigenlijk 
ook te beschouwen als een zonsverduistering, waarbij de eene 
helft van de aarde de andere in de schaduw stelt. De dage- 
lijksche veranderingen en die van de zoneclips zullen zieh 
moeten verhouden als de straal van de aarde en die van de 
maan. 
LXV. 23k 
