76 
nihil nisi C. tomentosum. Lin.; TENOR qui, in monte Vergineo loco à Co- 
LUMNA indicato, varias excursiones absolvit, ibi tantum ultimam speciem 
indicat ; et sine dubitationis puncto , in sylloge, Cozuunx plantam ad C. to- 
mentosum refert. 5°) « Lychnis incana repens. Bauu. Pin. 206.» At Bau- 
HINUS plantà COLUMN unicè innixus speciem constituit, undè clarissimé 
elucet omnibus, Baumint herbam ad Cerastium tomentosum attinere. 4°) 
« Cerastium caule procumbenti... Royen. Lugdb. 450. » hæc verd laudata 
compilatio, adjuvante Linxo adhuc adolescente scripta, momenti nihil in 
eo habet, et diagnosin eximiè mancum tantum tradit. His enumeratis syno- 
nymis alterum ex horto Cliffortiano sumptum adjungit Linnæus , quod ut 
antecedentia ad plantas jam descriptas, et forsan ad C. Biberstenu pertinere 
videtur. Omnibus his perpensis, C. repens. Lan. nihil nisi imaginariam 
plantam, è numero specierum delendam , exhibet ; et facile ex synonymis 
intelligetur cur hi C. arvense Lan., alii verd C. tomentosum Lan. ad C. re- 
pens Lan. retulerint. 
CERASTIUM LATIFOLIUM. Lin. 
C. pils foliorum et caulis simplicibus et glanduliferis ; bracteis herbacets ; 
pedunculis calice longioribus, post anthesin reflexis; floribus maximus ; 
capsula ampla , calice duplum longa , basi tumida ; petalis et stanumbus 
basi glabris; testä seminum inflalà, nucleo ill minore non adhærenti. 15 
(uv) 
Caryophyllus holosteus alpinus latifolium. Baun. Pin. (1671) p. 210, 
et Prod. p. 104. 
Cerastium latifohium. Lan. Sp. ed. 3. (1764) p. 629. Law. dict. 1. (1785) 
p. 680. Jaco. Coll. 1. (1786) p. 236. Vire. Dauph. 5. (1789 ) p. 646. et 
herb.! Wap. Sp. 2. (1799) p. 817. Surru. Brit. 2. (1800 ) p. 501. Pers. 
Syn. 1. (1805) p. 521. Waur. Cap. (1814) p. 139. DC. F1. Fr. 4. (1815) 
p- 778. et herb.! Ser. in DC. Prod. 1. (1824) p. 419. Hrcrr. Reissen. 
(4825) p. 150. Duex. Bot, Gall. 4. (1828) p. 88. Lois. F1. Gall. 1. (1828) 
p. 325. Gaur. Helv. 5. (1828 ) p. 249 et herb.! Mur. F1. Fr. L. (1855) 
p- 178. Kocu. Syn. (1837) p. 128. 
