— 321 — 
mere culpaque sua, a sua et Ecclesia et prebenda discessisset, 
postea vero paulo post defuncto illo bone memorie archiepis- 
copo, demumipse Petrus, cumreliquis duobusfratribus, videntes 
Ecclesiam a suo tanto viduatam patrono, ceperunt insurgere 
etcalumpniari predictum beneficium supra dicte Ecclesie. Que 
calumpnia, quanquam tempore Hugonis (1) archiepiscopi qui 
apud sanctum Vincencium jacet, diu acerrimeque contra Eccle- 
siam injuste ab eis agitaretur, tamen ad ultimum ipsi tres 
fratres, videlicet Petrus, Dominicus atque Constantinus, acci- 
pientes predictum beneficium ab Ecclesia eujus erat, ut dixi- 
mus, et persolventes ejus canonicis servicium antiquum, scili- 
cet servicium coquine et aliorum fere omnium que jubebantur, 
effecti sunt Ecclesie homines juris jurandi fidelitate. Quorum 
trium jam quodam evoluto temporis spacio defunctorum here- 
des, scilicet Robertus filius Petri, Vuidoque filius Dominici et 
fratres ejus, atque Hugo filius Constantini cum fratribus suis, 
supradicte vendiderunt Ecclesie coloniam illam, ita totam ut 
ab ea habebant, laudante et confirmante Hugone (2) archiepis- 
copo, Guillermi comitis filio. Cujus tempore, cum in pace et 
solida tranquillitate in omnibus consuetudinibus illa tota poti- 
retur in proprios usus nostra Ecclesia, Haymo, custos nemoris 
quod appellatur Chalots, cuidam mansuario ejusdem mansi, 
scilicet Roberto Bernardi filio, calumpniatus est predicti ne- 
moris usum, id est ne usuillius uteretur sine sui licencia. Cu- 
jus calumpnia ab eodem Roberto ferventis aque judicio ener- 
vata est, teste predicto archiepiscopo et Petro ejus villico et 
alüis pluribus. Unde coloni omnes ejusdem colonie utuntur 
predicto nemore in omnibus in quibus et volunt et possunt 
absque ejus custodum licencia et prece, nullam eis reddibi- 
cionem vel servicium persolventes. Contigit etiam, Pontii (3) 
tempore archiepiscopi, ut Clarus , ejus ventarius, in eodem 
manso subriperet ventas, quas sublatas cum retinere et aufere 
predicte Ecclesie summo conamine conaretur, et inde utrun- 
que ventum esset ad domini archiepiscopi curiam, 1bi destructa 
est temeraria invasio ejus, redemptis ventis nostre Ecclesie in- 
(1) Hugues IT (1067-1085). 
(2) Hugues [IT (1085-1100). 
(3) Hugues IV surnommé Ponce (1100-1107). 
