XIL. 
Gauthier, évêque de Langres, et Landry, évêque de Lau- 
sanne, témoignent en faveur de l'exercice du droit de 
mainmorte au profit de l'archevêque de Besançon. 
1178. 
L. 
(Cartulaire de l’archevêché de Besancon.) 
G., Dei gratia, episcopus Lingonensis, his quos scire oport- 
uerit, veritatis notitiam. In civitate bisuntina diutius conversati, 
primo habuimus decanitatem S. Stephani, deinde in regimen 
bisuntine sedis fuimus electi. Cum ergo audierimus , inter 
Ebrardum et quosdam cives suos, super his que de rebus eo- 
rum qui sine legitimis moriuntur liberis accidunt, controver- 
siam ventilari, que de his novimus veraciter attestantes, me- 
morie commendamus. Sepe recognitum est quod , ex antiqua 
consuetudine, bisuntinus archiepiscopus in civitate sua hoc 
habeat ut si aliquis civium, qui ad jus proprietatis sue per- 
tineat nec alia sit excepti perogativa, sine proprio herede 
ex legitima uxore decedat, bona ejus mobilia et immobilia, 
propter competentem elemosinam, ad manum archiepiscopi 
deveniunt ; ita sane quod immobilia, fundos scilicet terrarum 
et edificia, a propinquioribus defuncti solent archiepiscopo re- 
dimi. Hoc coram nobis ipso fuit sine contradictione recognitum 
et in ipsa brevitate temporis quo ibi sedimus quod sic acei- 
derat, cum gratia nostra, a Theobaldo Dulci et suis, plusquam 
c libris, communicato curie nostre consilio, fuit redemptum. 
1h 
Copies faites en 1761 par D. D. Berthod et Coudret, d’après l'original 
existant alors dans le trésor des chartes de l’archevêché.) 
L., Dei gratia, Lausanensis episcopus, his qui presentes vi- 
derint, veritatis notitiam. In Ecclesia bisuntina nutriti a pueri- 
