— 347 — 
sunt filii et filie, fratres et sorores et eorum filii et filie tantum. 
Equalem vero legem in hoc hereditandi jure tam feminis quam 
viris confirmamus. Verum quicunque sic ad hereditates acces- 
serint, pro consuetudine civitatis eas archiepiscopo deservire 
teneantur. 
Si vero civis bisuntinus, homo archiepiscopi, legitimos he- 
redes non habens, de suis bonis mobilibus testamentum fecerit, 
ratum per omnia teneatur, et, si cui de bonis suis aliqua lega- 
verit, ea archiepiscopi pace et sine omni contradictione obti 
neat; elemosinam tamen suam moriens archiepiscopo ordinabit. 
Si quid autem de rebus mobilibus non legatum reliquerit, id 
cedet archiepiscopo. Verum si decedens uxorem legitimam nec 
heredes legitimos habuerit, uxor dotem suam juxta consuetu- 
dines civitatis accipiat et preterea si qua adhuc inveniri possunt 
que viro suo nubens donaverit. Immobilia autem ad proximos 
ejus qui defunctus est, convenienti redemptione, transibunt 
per gratiam archiepiscopi. 
Si quis autem de civibus bisuntinis, homo archiepiscopi, 
intestatus obierit, qui heredes legitimos non habuerit, bona 
illius mobilia archiepiscopus accipiet; verum bona immobilia 
que sic ad archiepiscopum devenerint, proximi ejus qui de- 
functus est hereditarie sibi succedere debentes, ut dudum dic- 
tum impetrata gratia archiepiscopi, obtinebunt. 
De advenis in civitate morientibus, antiqua consuetudo ser- 
vetur. | 
Pro his supradictis, scilicet casibus seu caducis, quum ea 
archiepiscopus Everardus, preter ea que in presenti cartula 
continentur, de cetero remisit et imperpetuum per manum 
nostram abdicavit, solvent ei predicti cives sui in compensa- 
tione annuatim xxv libras Stephani monete infra quadragesi- 
mam, donec assignent ei competenter certos redditus unde 
solvantur. Interea in quantum ex his reditibus assignaverint 
solvi, in tantum ipsi a summa debiti absoluti erint. Ipse etiam 
archiepiscopus in reditibus istis acquirendis, bona fide, benigno 
animo, juvabit cives suos. 
Adhuc pro taliis seu collectis, quum, tam archiepiscopus 
Everardus quam antecessor suus Umbertus, eas imperpetuum 
remisit, dabunt reditus de macellis, de nundinis etiam in anno 
 celebrandis quos et ante ei dandos consenserunt et diffinierunt ; 
