532 
BUNGE 
B. sibirica: foliis scapo multo brevioribus, basi in petiolum attenuatis, um- 
bella densiore. : 
Pr. auriculata FL alt, 1. p. 211. exceptis speciminibus in insulis 
Tschujae, quae ad Pr. longiscapam spectant. — 
Primula folis crenatis glabris limbo florum plano. Var. IIL fohis 
utrinque viridibus admodum serratis. Gmel. F1. sib. IV. p. 83. n. 29. 
neque fig, 2. nec 3. tab. 44. (nec 54.) 
7. exscapa. FL. alt, 1. p. 212. à 
Planta caucasica nimis affinis-sibiricae, nec rite specie distingui potest ; 
nam et in nostra folia demum elongantur, praesertim in speciminibus alpinis 
et umbella aetate provectiore laxior fit, ita, ut pedicelli non raro involueri 
foliola superent. Speciminibus, quae diagnosi in FL. alt. L. c. inserviebant, 
intermixta erant aha Pr. longiscapae, varietatis humilis, vix florentia, unde 
,. in diagnosi: ,,folus (rarius subintegerrimis)“*; denticuh vero creberrimi 
acutissimi nunquam desunt in nostra specie, illamque ab omnibus affinibus 
vel primo intuitu distinguunt. Îcones Gmelinianae, quas citat ill. MB. L. c. 
non ad nostram speciem spectant, neque enim ad varietatem IL. ab ipso 
Gmelino citantur, nec folia habent ,,admodum serrata“, — Gmelini var. I. 
fig. 3. est Pr. farinosae varietas leviter discrepans, eujus specimina, ad 
ipsam ÂAngaram lecta, coram habemus, omnino cum icone convenientia, 
quod et affirmatur verbis Gmelini: ,,folus infra veluti farina adspersis‘, 
Eadem ex causa iconem hanc ad Pr. dahuricam Fisch. male citat Lehmann 
monographus; nam Pr. dahurica, habitu huic quamvis simillima, folia 
habet omnino nuda. Fig. 2. sine dubio pertinet ad Pr. longiscapam, 
quamvis humilius refert specimen plantae, quam ipse Gmelinus dicit 
»erectiorem “, | 
Primula longiscapa Led. FI. alt. 1. p. 212. 
Synonymis addatur: Pr. alfaica Lehm. R. et Sch. syst. veg. IV. p. 142. 
n. 22. — Primula n. 29. var. IT. Gmel. F1. sib. IV. p. 83. 
