191. 
# 192. 
193. 
194. 
Florae altaicae supplementum. 567 
Pedicularis abrotanifolia MB. — FI. alt. IL p. 426. 
Pallasii synonymon in flora altaica 1. c. allatum verosimiliter hujus 
locis vera enim P,. myriophylla, quamvis in regione altaica etiam occur- 
rit, tamen rarissima, et in locis, temporibus Pallasii, nondum accessis. Ut 
jam recte monuit cl. Steven. Mon. Led. p. 22. P. myriophyllae propior 
quam P. verlicillatae, a qua jam floris colore differt. 
Pedicularis myriophylla Pallas Stew. monogr. p. 21. n. 7. 
Specimina pauca varietatis floribus flavis collegimus in insula Tschujae 
superioris fluvii, Julio mense florentia, quae omnino congruunt cum planta 
daurica. Varietatem purpuream (P. rupestris Turcz.) praeter colorem 
nulla re diversam haud observavimus. Differt a praecedente P. abrotani- 
folia praeter galeam rostratam, bracteis apice pinnatifidis nec subinte- 
gerrimis, stylo semper incluso neque exserto, radice perenni (?). 
Pedicularis amoena Adums. Stev. monogr. p. 25. n. 12. tab. VII. 
P. verticillata flor. at. NW, p. 427. n. 3. excl. synon. 
Descriptione Steveniana |. c., quae filamenta P. amoenae omnia glabra 
dicit, cum tamen duo semper plus minusve barbata sunt, in errorem 
inductus, hanc pro P. veriiillata sumsi, quod eo faalius fieri potuit, 
quia specimina europaea ad comparationem mihi deerant; et eadem ex 
causa sequentem, P. verticillatam veram, ab hac distinctissimam, sub novo 
nomine (P. Sieveni Bge.) descripsi. Specimina altaica arcticis paulo 
robustiora; baïcalensia vero inter utramque formam quasi media, de iden- 
ütate nullum relinquunt dubium. 
Pedicularis verticillata L. Stev. Monogr. p. 24. n. 11. var. {2 
P. Slevenit Bee. FI, alt. IL p. 427. n. 4. 
‘Omnino convenit cum planta europaea; facile distinguitur a praece- 
dente antherarum paribus distantibus et labio inferiore galeam aequante, 
nec duplo longiore, Affinis P. spicata Pall., ab utraque differt: fohis 
pinnatfidis, laciniüis simpliciter dentatis, spicis densis, bracteis lato ovatis 
