220. 
* 224. 
222. 
Florae allaicae supplementum. 575 
Ovarium ovatum stylo crasso brevissimo terminatum, stigmate subcapitato. 
Silicula (anni praeteriti tantum residuas vidimus,) ovatae, 31 — 4 lineas 
longae, supra basin duas lineas latae, vel paulo angustiores, stylo brevi 
acuminatae, jam juniores glaberrimae. 
Draba rupestris R. Br. — FÎ. alt. Hip. 72 
Legimus nunc in cacumine alpium Tschujae specimina plurima folis 
integerrimis et scapis saepe aphyllis, quae omnino ad varictatem «. 
(C. A. M. FL. alt. |. c.) pertinent: alia quae var B. spectant, in locis 
alpinis minus editis provemiunt. Siliculae plerumque crispo-rugulosae, 
glabrae, rarissime seta una alterave hispidulae, pedicelli vero et summus 
caulis semper hispidi. Haec ultima nota, ut etiam statura multo minor, 
pi furcati rariores, quamvis pubeseentia caeterum densior, sepala et 
petala diutius persistentia, et silicula oblongo-elliptica facile distinguunt 
hanc ab affini Dr. hirta L. 
Draba lapponica Wild. Reichb. pl. ecrit VHL ic. 1020. 
Semel cum sequente crescentem legimus in rupestribus sammarum 
alpium ad Tschujam, Julio mense (2). Affinis sequenti, sed pilis 
furcatis in pagina inferiorum foliorum facile distinguenda; in nostris 
speciminibus scapi superne et pedicelli non raro hispiduli; sed quantum 
hoc variat, ex eo patet, quod in specimine ex una radice duos scapos 
emittente, alter glaberrimus, alter vero hispidus est. Icon Reichenbachiana 
citata omnino quadrat cum nostra planta, contra vero icon Wahlenbergü 
(Dr. androsacea F1. lapp. n. 317. tab. XL fig. 5.) siiculis multo majo- 
ribus a nostris speciminibus differre videtur. Cel. Reichenbach. (F1. 
germ. excurs. p. 665 et 666.) hanc Dr. androsaceam NVahlenb. citat et 
ad Dr, fladnizensem et ad Dr. lapponicam ! ? 
Draba lactea Adams — FI ak. HE p. 73. 
An revera a Dr, nivali Willd., quacum nostram plantam conjunxit cel. 
Reichenb. I, c. n. 4238., distincta? 
